woensdag 14 juni 2017

Net geen mosterd na de maaltijd, maar ook nog verre van een oplossing.

Heb al vaak dit soort overzichtsfoto's
geplaatst om een glimp te tonen van
waar ik aan bezig wil kunnen zijn en

nu juist steeds weer verloren gaat..
De omstandigheden  binnen de 

vicieuze cirkel verpesten het steeds
weer,  juist daarom probeer je
daar wat, ja alles aan te doen., 
de vicieuze cirkel te doorbreken.
Maar de wapens waarmee zijn belabberd.



Daar moet nog steeds heel dwingend en nadenkend aan gewerkt worden.
Na de reeks noodkreten van de afgelopen maand mei voltrok zich een kleine twee weken terug toch weer een incident van voorzichtige hoop. Voorzichtig omdat ik al vaak blij was met die spreekwoordelijke dode mus. Hoop doet leven, maar wanneer die hoop daarna weer vakkundig lomp de grond in wordt geboord komt dat dubbel hard aan en vergt het veel inzet je te herpakken en verloren terrein terug te winnen.
Dat moet alleen, maar dat kan niemand alleen, alleen in een vacuum, alleen in een niet gezocht isolement.
Het is onpraktisch, het schiet niet op en het is wreed op een rechteloze manier.

In de in oorsprong positieve ervaringen van vlak voor Pinksteren zit ook weer een duidelijke vicieuze cirkel les.

Goede voorbeelden zijn er genoeg
maar dan moet je niet wegkijken
Een goed voorbeeld doet volgen.

.
Een die bij herhaling opdoemt maar die door het isolement waarbinnen het zich afspeelt niet door derden geleerd en of opgepikt wordt.

Helemaal sneu en onpraktisch is het als werelden elkaar niet overlappen en men van het hoe en waarom niets wenst te begrijpen.

Goede wil alleen werkt niet, maar het is een begin.
Frank en Els die mij voor Pinksteren fantastisch, maar een jaar te laat te hulp schoten zijn twee oud-leeringen/cursisten die
lang goed waren in het wegkijken en ontkennen en vooral in het vermijden en omzeilen van het verhelderende gesprek (vandaar te laat), daarbij deden en doen zij zo min mogelijk aan slimme sociale media, en zeker niet aan Facebook. Mijn potentiele bondgenoten zijn niet op, of zijn kukken met, de sociale media.
Dan is er nog altijd de telefoon en/of het o zo menselijke gesprek... dat vertikt men. Dat is heel kortzichtig, jammer, kans verspillend.

Toen ik een jaar geleden, door zoveel vicieuze cirkel ervaring me er nog meer van bewust geworden, een oprechte en serieuze poging deed meerdere vliegen in één klap te slaan en de 'vrijwillige onwetendheid'  minder schadelijk te laten werken stuurde ik hen en en anderen een verzoek met uitleg. Vrienden volg me wat beter op het internet, ik kan het doorbreken van de vicieuze cirkel niet alleen in het isolement realiseren. Zoals zo vaak kreeg ik niet eens fatsoenlijk antwoord. De gevolgen waren desastreus en waren te vermijden geweest, met andere woorden, opnieuw onnodig.


Een crisis kan een moment opleveren
tot hier en nu stopt het!
Toen en nu de geschiedenis blijft zich herhalen
Nu wordt er weer een moment gemist, nu wordt er weer geen gebruik gemaakt van de ramp en de voorbeeldige reactie rond Pinksteren van Frank en Els en weer ontbreekt het eraan dat voorbeeld openbaar zichtbaar te demonstreren, de passieve te tonen dat het ook totaal anders kan. anders om die onrechtvaardige vicieuze cirkel kansrijk te doorbreken, opbouwend omdat het anders moet.
Dat zoveelste verzuim heeft voor de nabije toekomst ook weer zeer ingrijpende gevolgen, want de vicieuze cirkel doet maar één ding, als een tumor, goede kiemen aantasten en vernietigen.

Omdat een vicieuze cirkel alleen kan voortbestaan bij de gratie van opstapelingen van fouten en verzuimen moet je wel praten om van de fouten te leren, niet praten is de hoofdfout.
Ik beschreef Els en Frank al, als die het gesprek hadden gezocht in plaats van nadrukkelijk vermeden waren we mijlen verder geweest. Je kunt van fouten leren.
Je leert ook dat empathisch vermogen, je kunnen verplaatsen in de ander, een zeldzame gave is. Men verward het vaak met - wat zou ik in die situatie doen? - vaak beoordeeld men het vanuit een eigen (schijnbaar) vanzelfsprekende luxe positie.
Valt die weg dan piepen ook zij wel anders en zijn zij dolblij dat hun verhaal gehoord en vooral VERSTAAN wordt.


De mobiele telefoon is de pest voor het goede gesprek





Het gesprek uit de weg gaan en saboteren was, is, en blijft de pest.

In de vele berichten over de vicieuze cirkel zitten genoeg aanknopingspunten voor een opbouwend gesprek.
Voor mij is het beste bewijs dat ik bij de psycholoog, waar ik al in andere berichten over schreef, het in de drie eerste bezoeken lukte, samen hooguit anderhalf uur, de complexiteit en ernst van de vicieuze cirkel van Peter van Loon in kaart te brengen, en zij huiverde en voelde zich machteloos.\

Het is al die tijd een maatschappelijk probleem waar de maatschappij niet aan wil.

We hebben het hier in de eerste plaats over een maatschappelijk probleem, niet over een psychisch verhaal dat in een spreekkamer kan worden opgelost.
Dat het niet ongemerkt aan iemand voorbij gaat is weer een ander hoofdstuk, één dat zich makkelijk laat verklaren.
Eerst stabiliseren, dan pas (be)handelen.

De oplossingen zitten naast de praktisch materiële en sociale kanten vooral in het intellectueel empathische aspect zoals Renate Dorrestein het heel gepast aanhaalt; ''De man de man, hij ziet altoos meteen oplossingen, maar hij negeert daarbij het probleem.''  (Renate Dorrestein - De Blokkade, over het/haar writersbloc.)

Het genegeerde probleem - de vicieuze cirkel en haar benoeming.

Zoals daar zijn de vooroordelen, stigmatisering, gebrek aan of totaal geen communicatie, armoede als gevolg van, geen of zo goed als geen rechten vanwege de bijzondere situatie, door de overlevingsstrijd vooral in beslag genomen in de onderste trede van Maslov --- isolement, neveneffect van alle voorgaande factoren - betekend ook geen getuigen, vinger aan de pols, signalering, delen met de wereld dat het te bizar voor woorden is en blijft.
Totaal geen getuigende getuigen, wel roddelaars en achterklap, een niet te winnen wedloop tegen de negatieve beeldvorming die ook weer niet te overziene grote schade in de hand werkt.

Een vicieuze cirkel
Een noodlottige kringloop van oorzaak en gevolg, van elkaar onderling veroorzakende en versterkende factoren (Van Dale - Groot woordenboek der Nederlandse Taal.)

In het oog van de storm is het stil.
Als de vicieuze cirkel de storm is.....ja. dan zijn er van die kostbare momenten in het oog van de storm dat de creativiteit even om de hoek mag komen kijken en dan denk je extra;

''Als die duivelse vicieuze cirkel doorbroken kan worden 
wat zullen er dan mooie dingen ontstaan, en wat zonde van het verspilde oeuvre, de werken die niet konden ontstaan, het verspeelde krediet, het opbouwende dat het had opgeleverd, allemaal gezonde anti vicieuze cirkel ingrediënten!''

 Telefoon Peter van Loon  078 6145913




vrijdag 2 juni 2017

Om de vicieuze cirkel te begrijpen zou je deze bizarre week mee moeten maken.


Om me een beetje tegen de bizarre effecten
en invloed van de vicieuze cirkel te bescher-
men stoer het initiatief te nemen had ik de les
ruimte als een soort van 'warroom' ingericht
Twee etalages gemaakt, berichten gepost,
visjes uitgegooid HELP geroepen, gedaan wat
ik maar kon bedenken

Ja, om het enigszins te begrijpen, een klein beetje te voelen, mee te voelen, had u als waarnemer over mijn schouders mee moeten kijken, met ogen en oren wijd open.
Het woord bizar en het begrip op deze manier kansloos is wel, zonder betrapt te kunnen worden op welke vorm van overdrijving ook, compleet op zijn plaats.

Gisteren waren er 113 mensen bij Pauw op tv daar praatten zij openhartig over de zelfmoord problematiek.
Zij weden door de aanwezigen dapper genoemd, dapper gevonden.
Eén van de 'dappere' jonge vrouwen sprak op het einde van het item dat het nu wat beter gaat, maar dat zij genoeg ervaring heeft dat 'het' makkelijk weer kan terugkomen.
Daar herkende ik natuurlijk het nodige bij.

Ik ben voor de omstandigheden bepaald niet als het makke schaap dat naar de slachtbank wordt geleid, ik verzet me hevig tegen alle onmiskenbare vormen van Murphy's law die saboteren, ik verzet me fier. Maar er komt een moment dat je de kille realiteit in alle hevigheid te midden van domme onverschilligheid over je heen voelt storten en je het uitzichtloze zo diep voelt dat je........ jezelf niet meer herkend, kwijt bent. Knock out raakt, somber wordt.

Nu vecht ik en incasseer ik de teleurstellingen zo goed ik kan en ben en blijf ik op zoek naar minimaal die E 74,- Dan kan ik mijn betalingsregeling met Nuon misschien toch nog redden.
Ik heb gisteren gebeld en dinsdag bellen zij mij, dan is het al een lang weekend te laat. Het eten, de rest van de vaste lasten enzovoort  dat zien we volgende week wel weer. Druk van de ketel, armoede stress wegnemen.
In de voorgaande waarschuwende berichten staat er veel over geschreven.

Vervolg 3-6-2017

Legde Corry en Hans uit hoe je moet
jongleren met rampen en dreigende
rampen, liefst om het allemaal
voor te zijn.
Niet doordat er op dit stuk was gereageerd maar op een ander signaal stonden Corry en Hans gisteren ineens voor mijn deur, ik was net met details voor dit schrijven bezig werkzaamheden die ik natuurlijk onderbrak.
We hebben heel lang heel open en eerlijk gesproken, over misverstanden, vele vormen van ongelukkig toeval, dat zij nu net niet als vrienden op afstand op Facebook zitten...... we zaten daar te midden van mijn kunst, mijn warroom, de vloer die het dreigt te begeven ....
Hans had mijn belastingaangifte 2016 voor mij uitgeprint, dus ook gezien.... daarbij vergeleken is de bijstand een royaal en relatief zeker inkomen.
Met het meenemen van die kennis is het duidelijker praten.
Op het laatst kochten en betaalden zij een aquarel van me, sjeesde ik nog snel naar de bank om een bedrag E 150,-  te storten en het thuis snel naar Nuon over te maken, maar de computer gaf al aan dat de betalingsregeling niet gold vanwege verstreken. Heb het niet via de link/app hoe heet zoiets,  toch met de gegevens betaald en nu wacht ik in spanning op dinsdag. Dan bellen zij (met een nieuw voorstel) maar dat betekend normaal gesproken meer ongunstig. Ik probeerde het voor te zijn.


Mijn tijdelijke psycholoog
wil mij volgende week vrij-'
dag helpen bij het weer tot
schilderen komen, een leuke
werkverschaffing maar het
negeert de wetten van de
piramide van Maslow
volledig, en die werken in
deze van onder naar boven.

Dat is nu juist wat deze
week weer zo schrijnend
demonstreert + laat voelen.

De kunst van het begrijpen
is problemen in de eigen
context van het individu te
kunnen zien en vertalen.
Plaats ik dit onderste over
armoede en haar effecten
dan is dat een globale uitleg
die niet 100% op ondergetekende's
situatie gelegd moet worden
elementen spelen echter sterk mee.


Eerste aanzet, de opmerking, de noodkreet is gemaakt, nu de nadere toelichting, maar dat kost tijd en die heb ik niet, de gevolgen van de armoede zitten in mijn nek te hijgen.
Om mij nu eens heel veel kostbare en onvervangbare tijd te besparen zou nu eens met me moeten praten en vooral moeten luisteren en verstaan.
Wordt verder vervolgd (het schrijven hieraan bedoel ik.)

Telefoon 078 6145913

zondag 28 mei 2017

Een schilder in Dordrecht (NL): Vicieuze cirkel, een Marshall- of Deltaplan had id...

Visie en vooruitziende blik.
Nu ik deze eind 2011 geplaatste pagina (zie pagina's, kolom rechts) nog eens in de hectiek van het overleven en vele berichten gewijd aan de Vicieuze Cirkel nog eens terug lees valt het me op hoe opbouwend deze open invitatie om er met mij iets aan te doen toch eigenlijk was.



De mensen aan wie ik mijn berichten richtte, hadden
geen sense of urgency. Dat is dan nog een understatement.
Hoe bescheiden toen ook de eerste verlangens waren terwijl het water altijd tot aan de neusgaten heeft gestaan.
De berichten die ik over de vicieuze cirkel schreef zijn ook een vicieuze cirkel geweest. Maar wat denkt u als deze oproep wel voldoende gehoor had gevonden, had ik er dan ook zoveel over geschreven? Reken maar van niet, maar een kat in het nauw moet nu eenmaal vreemde sprongen maken en niets is zo makkelijk en goedkoop om van de kantlijn commentaar te leveren en te denken het beter te weten.

In de kern zijn het ook steeds noodkreten.

Door de jaren heen heb ik steeds verwezen naar pagina's als de onderstaande. De Papendrecht groep, Herman Visser, Truusje Edwards, Bart van der Bom, Ad Teuns de avond dat hij luid uitsprak ''Dit gaat niet gebeuren,  Elisabeth. Wim Romijn die zo oerdom bleek en er zullen er meer zijn.....
Door ervaring wijzer geworden drukte ik daarbij ook iedereen op het hart, lukt het niet, snap je het niet, zijn er nadere vragen - aarzel niet mij te bellen, het mij te vragen, wil altijd nadere uitleg geven, uitleggen hoe ik zinnen bedoel...
Dat gebeurde gewoon niet, dat werd telkens weer hardnekkig en fataal verzuimd.
Iemand die chronisch tijd tekort komt door de vicieuze cirkel kan onmogelijk achter iedereen aanlopen, nalopen en wat dies meer........ en toch probeerde ik het.....

Men koos het steevast te negeren, er met een opvallend grote en meer dan duidelijke boog omheen te lopen ..... hoe wreed mag het zijn?

Om een beeld te zien hoef je vaak alleen maar niet weg te kijken.
Arnon Grunberg.

Lees nu alstublieft eerst eens (alsnog) onderstaande pagina.

Druk op de link om de pagina te lezen - Een schilder in Dordrecht (NL): Vicieuze cirkel, een Marshall- of Deltaplan had id...: December 2011 Over een plan de campagne dat in 2012 opgesteld en uitgevoerd zou moeten kunnen worden maar ik opperde november 2008 al tege...





woensdag 24 mei 2017

Nadja Jungmann: 'Schuldhulp moet je helpen zonder geldstress te leven'


Uw blogger wist van onmacht
en gekkigheid vaak niet hoe
door te komen.
cartoons gaven vaak perfect
aan hoe de dagelijkse praktijk
voor de betrokkene werkte.


De vicieuze cirkel, hoe vaak was er geen roep om uit het web van de vicieuze cirkel te komen.
Meestal was dat met argumenten en inzichten omkleed. Lang werd er geroepen door kortzichtige mensen; ''Laat je helpen, neem een pil, maar val ons er niet mee lastig!''
Maar waar en hoe moest je het dan op de kaart van de kwalitatief goede aandacht krijgen?



Ondertussen geeft de wetenschap steeds luider aan dat uw Blogger het op zich niet eens zo slecht zag, maar het gelijk was niet wat ik zocht. De vicieuze cirkel was zonder dat duivelse isolement al lang menswaardig, bewonderenswaardig.
Dit is de link naar een wetenschappelijk artikel dat veel inzicht verschaft. (klik op het blauw)

Hoe duidelijk moet je zijn?

Nadja Jungmann: 'Schuldhulp moet je helpen zonder geldstress te leven'

Een berg aan toelichting op de borden ter duiding van de vicieuze cirkel op www.pinterest.com/petervanloon1

Tot vervelens toe haalde ik de piramide van Maslow erbij om aan te geven, te tonen, uit te leggen dat creatieve ontplooing geen kans krijgt wanneer de strijd om het naakte overleven in een isolement alle quallity time opslokt.


De pijlers waarop  mobility mentoring zich baseert.
Is dit niet wat uw blogger al die jaren ook, 
tevergeefs
 vanwege dovemansoren, probeerde op te bouwen?


In de artikelen die ik de laatste tijd rond stress bij schuld sanering las wordt aangegeven dat het onder stress moeilijk  handele, kiezen, bewegen is daar de stress zelfs de hersenen aantast. Hoe kun je dan ooit de noodzakelijke rust voor je kunstenaarschap vinden?










Hoop is het beste antidepressivum. (moeder Theresa)



Als het toen bij die ene keer teksten
over de vicieuze cirkel had kunnen
blijven.  Nu werkt het als twee elkaar
afstotende magneten. Je moet uit het
isolement van de vicieuze cirkel
krachten., de overheid is te star om
daar terecht te kunnen, dan moet je
het isolement doorbreken.
Maar iedere keer de nek uitsteken
levert alleen maar meer isolement.
Actie stoot meer af, is dat sociaal?






Het gesprek vakkundig en hardnekkig mijden.

Wat kost een telefoongesprek de laatste jaren. Is dat zo duur dat het een argument is de telefoon niet te pakken om het gesprek aan te gaan? Het gesprek om beter te begrijpen, misverstanden uit te sluiten, achter de bedoeling en achtergronden bij het verhaal te komen.
Het is nog nooit zo makkelijk geweest te telefoneren, men liet het na.  Ontelbare kansen verspillend.

In het bericht van 9 mei vertel ik dat ik in anderhalf uur gesprek van hoog niveau aan een wildvreemde psycholoog kon uitleggen wat de vicieuze cirkel problematiek is. Waarom kan het daar wel snel duidelijk gemaakt worden en buiten die gesprekken niet?

Wat verteld dit over mijn zeldzame gesprekspartners en toehoorders?

Zomergast met visie en menselijkheid.
Greet op den Beek, de schrijfster van het komende boekenweek geschenk 2018, koos voor haar Zomergasten aflevering veel thema's die voor de zelfkant en de risee's van de maatschappij meer begrip zou moeten opleveren. Onder andere toonde zij het omstreden experiment met discrimineren en gediscrimineerd worden van/door een Amerikaanse lerares, sindsdien befaamd en vaak nagevolgd, Of je wil of niet, discriminatie, stigmatisering, het doet wat met een mens, het komt hen zelden ten goede.

''Dat kan ik me niet voorstellen Peter.''
Misschien is dat juist al die tijd het probleem geweest, men kan het zich niet voorstellen en daar komen de problemen van. Onderschatting, het aanstellerij noemen, aandachttrekkerij, dat terwijl het juist geen aandacht krijgt en kreeg.
Zorgmijding is een van de symptomen die hier spelen en noem je dat bij de huisarts in een heel rijtje van gezondheidsproblematiek waarvoor je eindelijk weer naar de huisarts ging dan zit daar voldoende ervaring die weet waar dat potentieel allemaal voor kan staan. Maak je via haar een afspraak met de zorgassistent, een psycholoog, dan komt men in contact met een beroepskracht die dagelijks met het bizarre afvalputje van de maatschappij te maken krijgt.  Die kunnen het zich na de nodige accurate uitleg wel degelijk zeer goed voorstellen. En de bezorgdheid aan die kant is groot en overtuigend, maar zij staat machteloos. Machteloos omdat zij bij een maatschappelijk probleem als het onderhavige niet veel kan uitrichten. ''Peter, ik constateer dat jij al lang alles op een rijtje hebt gekregen en alles wat ik bedenk al lang zelf hebt uitgedokterd,''  '' Ik voel me misplaatst.''
''Jij moet weer tot schilderen kunnen komen.''  ''Daar ligt het geheim van de oplossing.'' '' Maar wist jij ook al die jaren al.'' '' Ik hoor je HELP, ik voel je nood (kreet), ik zie de machteloosheid.''
Hier een neerbuigende houding tegenover aannemen, wat zo vaak gebeurd is het laatste wat hier gepast is.
''Heel veel sterkte!''  waren haar oprechte woorden bij het afscheid, maar zouden hulp instanties niet aan de bel moten trekken, juist omdat zij een beeld van de nood situatie hebben gekregen.
Want u zal niet naar mij luisteren, dat is nu juist het probleem geweest. Ontkenning.

'' Peter, als ik in jouw schoenen had gestaan, ik denk dat ik het niet zou hebben gekund. ik zou het niet hebben gered.'' (Bekentenis Bart van der Bom)

Dat wonder oproepen is niet aan de fantasie arme
medemens besteed. Helaas!
Na een tot dan buitengewoon teleurstellend verlopen jaar 2015, na een kortzichtige dolk in de rug van een persoon die ik in vertrouwen had genomen, W. R., veel goedbedoelde gebakken lucht van Ad, zoals altijd teveel bizarre ongelukkige samenlopen van omstandigheden, vicieuze cirkel optima forma en mannen die maar in de ontkenningsfase bleven, belegde ik in augustus een vergadering met enkele cursisten om dan toch eindelijk toch een 'wonder'  te creëren,om toch nog iets van 2015 te redden, dat twitterde ik ook vooraf, het werd de meest belabberde vergadering qua resultaat die je je maar bedenken kunt. Deze mensen beseften vooraf, tijdens en na deze mislukte vergadering totaal niets van wat er voor mij op het spel stond (en daardoor nog steeds staat)


Vanaf het eerste uur dat Ad en ik erover
kwamen te spreken had ik het over het
mechanisme van het Derek Sivers
TED filmpje, 'How to create a move-
ment.' vertelde daarbij dat ik alles, dus
ook de link naar dit filmpje bij elkaar
op Pinterest had geplaatst zodat het
makkelijker was thuis enig huiswerk
te doen om mijn 'strijd'  beter te kun-
nen begrijpen, alles beter te plaatsen.
Vooraf had ik bericht 50 geschreven om goed beslagen ten ijs te komen.
Ik proefde met mijn zintuigen dat er niets mee was gedaan, dat ventileerde ik ook vooraf in een tweet, puur bedoeld als laatste prikkeling naar hen toe. Dat lazen zij wel en daar werden zij kwaad om. Zij wisten niet te bedenken dat ik geen partij voorhanden heb waarmee je zulke zorgen en waarnemingen kunt delen. Empathies vermogen als dat toch eens het hele traject wat minder zeldzaam was geweest.

Na de mislukking schreef ik bericht 52, met mijn tuin als metafoor.
Probleem met zulke inspanningen, Ad las en leest ze niet. Zo kun je geen wonderen opwekken.
Heel belangrijk in bericht 52, ik heb het over het voorbewerken van de grond, het zaaien erna, het verzorgen en ik stelde dat ondanks hun scepsis er al lang en breed resultaten zichtbaar zouden zijn geweest.
Nu zit ik echt zwaar in de problemen
Als je dat opbouwende element  naar het nu doortrekt dan was ik op het moment waarschijnlijk met iets heel anders bezig dan te proberen niet kopje onder te gaan.
Ik had al lang weer iets opgebouwd, waaronder begrip, was minder in een kwetsbare positie en was op mijn oude/nieuwe niveau aan het schilderen en zat niet meer in dat verstikkende contra productieve isolement.

''De man, de man, hij ziet altoos meteen oplossingen zonder eerst goed stil te staan bij het probleem.''

Bij mijn psychologe werden de problemen in drie bezoeken, in totaal anderhalf uur praten op het hoogst vereiste niveau, voor haar helder en duidelijk. Dat kon ik opmaken uit haar inschattingen en opmerkingen. Die waren accuraat, to the point, empathies met veel inzicht.
Zij maakte een reeks van inschattingen, deed een stel samenvattende uitspraken zo niet in de lijn van de door vooringenomenheid, onnodige onwetendheid ingegeven bagger waar de mensen in het 'wild' mee op de proppen kwamen.
Het is dus toch niet zo moeilijk te doorgronden als het steeds door derden gemaakt werd, en ik sta er niet zo vreemd in als men steeds wil doen geloven. ''Je bent gek!'' om maar vooral zonder wroeging met de rug naar een zich rekkende en zelf in stand houdende vicieuze cirkelachtige problematiek te blijven staan.
Peter doet en deed er zelf alles en meer aan ---- binnen de mogelijkheden. Armoede en isolement beperkt alles. (Vandaar ook de verwijzing naar de link waar dit bericht mee begint.)

De vicieuze cirkel, ingebouwd zit een gigantische
neerwaartse spiraal, volkomen logisch, maar onaan-
vaardbaar voor wie alles doet om niet te pletter te vallen.



Op wat je niet hebt opgebouwd kun je niet terugvallen.

maandag 22 mei 2017

De vicieuze cirkel, het is een verzamelnaam voor processen die geen mens alleen kan doorbreken.


Beelden zeggen meer dan  1000
woorden, woorden gevat in een
beeld zouden ook zo moeten werken

.
Het is blijven heten, de vicieuze cirkel, en eenvoudig omdat een betere omschrijving niet voorhanden is - en de werking van het proces was wel degelijk en in extreme mate die van een vicieuze cirkel  Daarbij en daardoor een neerwaartse spiraal - een spiraal dus vanwege de ongelukkige factoren binnen in die vicieuze cirkel en het gebrekkige en onwillige 'gereedschap' om er effectief en definitief tegenin te gaan of het menswaardiger te doorstaan.

Bezwaarlijk had ik het, de strijd zonder afdoende middelen van bestaan om als scheppend kunstenaar te overleven en functioneren binnen een doofstomme borderline maatschappij (1) met een vicieuze cirkel en een neerwaartse spiraal tot gevolg, met de factor geluk sterk afwezig en de factor waanzinnige en domme pech voortdurend ........kunnen noemen - ook al komt het daar keer op keer voor het belangrijkste deel preciezer op neer.
Om over de positie van isolement en eenzaamheid die er door de processen en wetmatigheden binnen zo'n neerwaartse spiraal ontstaan maar te zwijgen.
Dat kun je zielig, pijnlijk, ongelukkig et cetera noemen, misschien dat alles ook vinden, maar het is in deze context vooral extreem onpraktisch, onwerkbaar en onhoudbaar!
Het is onbeschaafd, dat mag weleens heel duidelijk benadrukt worden, want iemand in een 'vicieuze cirkel' is niet een kwalijke paria die het verdiend, niet een gek die men moet mijden of een abstractie binnen één of andere kwalijke leer, maar ook net als u gewoon een eenvoudig mens van vlees en bloed, die het in feite jammer 'moet vinden'  dat hij net als ieder ander 'normaal' mens met zijn beperkingen, behoeften en gevoelens is opgezadeld.

'Die geen mens puur alleen kan doorbreken.'
Voor 'alleen' doorbreken zijn voorwaarden nodig die juist door die vicieuze cirkel en de neerwaartse spiraal worden vernietigd, gesaboteerd. De belangrijkste is rust, veiligheid, middelen.



Gesprek uit de weg gaan, misstanden, misvattingen, negatieve beeldvorming, stigmatisering......ik kan nog wel een tijdje doorgaan met opsommen van zwaar doortellende negatief doorwerkende factoren -  ik heb het over de processen binnen de vicieuze cirkel, De bovengenoemde spelen een belangrijke en kwalijke nadelige rol die aanhoudt en bijna altijd aanwezig is net als de zwaartekracht en erosie.

Dat opsommen deed ik overigens vele jaren geleden al eens, en de creatieve poging dit inzichtelijk te maken staat op één van mijn vier pagina's (zie onder pagina's, zichtbaar in de rechterkolom.)
Het had al die tijd makkelijk een uitgangspunt tot een goed en nader verhelderend gesprek kunnen zijn, zo was het in ieder geval al die tijd bedoeld.
Nu weet ik met terugwerkende kracht dat ik de factoren van wat de GGZ 'de tweede ziekte' noemt als ervaringsdeskundige al behoorlijk goed had verzamelt en in beeld had gebracht.

''Peter, jij moet tot schilderen kunnen komen,dat moet de hoogste prioriteit zijn.''

Een crisis die wordt doodgezwegen
bestaat niet en geeft achterklap en
vooringenomenheid veel teveel
ruimte om weer nieuw kwaad te doen.
Dat zijn de duidelijke woorden van mijn psycholoog/praktijk ondersteuner, van de W. die ik in mijn bericht van 3 mei voor het eerst in de context van dit alles opvoerde. Wat is haar rol wat kan zij voor mij betekenen in de weinige tijd die ons vergund is?
In ieder geval de erkenning dat de vicieuze cirkel verwurgend is en het bewijs dat het zich in de anderhalf uur van drie achtereenvolgende sessies heel goed in kaart laat brengen. Dat het buiten de vier muren van een spreekkamer zo moeizaam ging zegt meer over de omgeving en de bijzondere situatie dan over de hulp zoekende.

Mijn hoogste prioriteit is ook al die jaren geweest om tot veiligheid en daarmee tot schilderen te kunnen komen want dat op zich had weer andere positie factoren had kunnen genereren, maar ik trof alleen maar fenomenen als onder andere de bovengenoemde en veel van dat door vooroordeel gestuurde dat ik al op één van mijn vier pagina's in 2011 creatief in beeld bracht. (= te controleren)

Stemmen uit de wereld van
de gezondheidszorg richten

regelmatig wel het woord
tot u.
in bewustzijnscampagnes
Mijn tijdelijke psycholoog zal helaas in haar functie niet het woord tot u richten, dat valt niet onder haar taken, maar ik zou het graag zien gebeuren.
Dat het steeds weer genant is en was om je noodgedwongen bij het uitblijven van alternatieven in het openbaar bloot te moeten geven betekend niet automatisch dat ik me ervoor zou moeten schamen. Toch doe ik dat. Nog minder dat ik er keer op keer extra voor beboet en gestraft zou moeten worden, Het is niet eigen schuld, dikke bult. Zo antwoord men wel.

Open gesprekken met twee psychologen, één gedegen analist-light, en één psychiater (op een haar na, een klant), tonen juist die geweldige kloof aan tussen de inhoudelijke feiten en het opereren in een buitengebied - de samenleving - waar de vooroordelen en foute benaderingen berucht en gekend zijn en toch zo moeilijk in het bewustzijn van hen die een verschil kunnen maken bij de noodzaak het te doorbreken te laten doordringen..


De bizarre november crisis tot nu, hoe wanhopig moet het zijn.

De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen.

Als je niet slim communiceert kun je
in tijden van nood nooit een beweging
een momentum, een sneeuwbaleffect
stimuleren. Vele handen maken licht
werk, geven meer kans op? Tegengas?
Dat laatste schreef ik voor Ad, een goed bedoelende maar halfslachtige sympathisant doordat hij zo slecht luisterde en onthield en daardoor steeds weer niet leerde van voorgaande fouten.
Een week voor ik uiteindelijk bij een huisarts terecht kon was Ad Teuns, toch iemand met meer achtergrondkennis en betrokkenheid, nog aan de deur om wat van mij, (na nota bene een jaar vertraging), af te geven.
Hij zag aan mijn uiterlijk dat ik ziek was: 'Ben je ziek? 'Ja' antwoordde ik maar kreeg verder niet eens de kans te vertellen dat ik koorts had, want Ad praatte er snel overheen en wist in vijf minuten niet hoe snel hij weer kon verdwijnen om daarna wekenlang niets meer van zich te laten merken. Niets tot ergens een stupide, magere vind ik leuk op mijn Facebook pagina.
Zo gingen we toch niet met elkaar om, dacht ik naïef idealistisch.

Niet handelen en niets meer laten horen op momenten dat het er echt toe doet is hier een duidelijke steeds terug kerende rode draad, het recept voor maximale verlenging van de narigheid van de vicieuze cirkel. Het had telkens volledig anders had gekund, namelijk opbouwend met een andere situatie en een vicieuze cirkel met minder invloed op de dagelijkse praktijk van iedere dag. Hoezo? Omdat je er op kunt vertrouwen dat Peter er zelf steeds alles aan zal doen.  Hoe meer gereedschap en begrip aanwezig hoe meer kansen en mogelijkheden tot effectief terugvechten.

Bij een psycholoog of onder 'getrouwen' kun je alles vertellen.
Dat geld niet voor het internet en vandaar dat je vaak in bedekte termen moet schrijven. Daarom steeds mijn dringende vraag, verpakt in een even dringend advies; Ís het onduidelijk of snap je het niet, bel me dan, praat met me!'' Ík heb inmiddels een berg aan slechte ervaringen met de gevolgen van niet en/of slecht praten.' Normaal met iets meer vinger aan de pols weten dierbaren wel waar je het over hebt, maar ook die vervallen en vervielen in oude fouten. Geen tot slechte communicatie gelardeerd met een vette saus gekruid met vooroordelen en vooringenomenheid.

Dit gedeelte uit een persbericht van GGZ Friesland benoemt
in feite de problematiek, niet depressie maar de gevolgen van
stigmatisering en vooroordelen. en het feit dat het er
ingrijpend inhakt. Het ene gevolg van werkt het volgende
in de hand, et cetera, et cetera.  Begin met het te doorbreken.

Was het daarbij gebleven dan was later het verhaal waarschijnlijk - er kwam een verwarde man op spreekuur. Hij had lichamelijke klachten - duidelijk / zorgmijder, ook geen onbekend fenomeen / vicieuze cirkel in relatie tot armoede en isolement / vraagt nadere aandacht en uitleg, daar hebben wij niet voor niets praktijkondersteuners voor.

Regeren is vooruitzien - dat geld evengoed voor het doorbreken van een vicieuze cirkel.
Dus werd er steeds weer gezaaid, bewerkt, voorgelicht, gewaarschuwd voor de gevolgen van gedrag en houding, ingegeven en/of bepaald door vooroordelen, gebrek aan feitenkennis en zoveel meer waar experts al zo lang , vaak tevergeefs, voor waarschuwen.

Onvoltooid.
Ook dit bericht dat lang in concept bleef plaats ik terwijl het niet af is. Meer als bewijsstuk, een tijdsdocument. Een uiting van...... niet zomaar gewonnen geven, uiteindelijk onmacht.
Bedoeld is en was steeds een negatieve spiraal te doorbreken. Dat lukt niet met apathie en stilzwijgen.
Ik las laatst bij Arnon Grunberg; ''Wat is het tegenovergestelde van liefde, ....onverschilligheid.''
Dat zegt veel tot eigenlijk alles.

Tussen neus en lippen door vertel ik mijn psychologe dat ik zo vreselijk slecht slaap - ''Geen wonder!'' is het alles zeggende antwoord.

Telefoon    078 6145913



''Peter, jij moet wel tot schilderen kunnen komen, dat is prioriteit één.''


Rond deze vicieuze cirkel is en was
duidelijk geen sense of urgency, maar
people that let (bad) things happen
met
alle kwalijke gevolgen van dien
en geen doorbraak van



.
''Het allerbelangrijkste is dat u tot schilderen komt!''  Dat zijn niet mijn woorden maar die van mijn psychologe.
Woorden van gelijke strekking die zij zowel vorige week als de week ervoor al resumerend nadrukkelijk uitsprak. De nood is hoog, dat hoef ik haar inmiddels niet meer uit te leggen.

Dat mijn psycholoog niet mijn advocaat is, is vreselijk jammer en jammerlijk onpraktisch, want een advocaat bij het gevecht tegen de vicieuze cirkel buiten de spreekkamer is nu net waar het al die jaren zo hemeltergend onpraktisch aan ontbreekt. Toch heb ik daar hard voor gevochten, sterk voor gepleit. Hier komt zoveel kortzichtigheid en domheid,cynisme en onrecht bij om de hoek kijken dat niemand dit in zijn eentje kan bolwerken en managen.

Noodkreten dringen niet door, worden geen bereik gegund.

Het bekende afschuiven van verantwoordelijkheden is een veel voorkomende slechte menselijke gewoonte, Dit gedrag vind en vond altijd, zonder er zichtbare moeite voor te hoeven doen, een verdedigende stem of zelfs een verdedigende meute, vooral omdat men zich makkelijker weet te verplaatsen in de beweegredenen er niet toe te doen dan in de veel positievere argumenten er wel toe te doen. Voor dit laatste, er wel toe doen, is veel meer visie en veel meer lef nodig want je moet je moet buiten de schijn veiligheid van de groep treden, de nek uitsteken. Hier wreekt het zich al meteen immens dat die advocaat, die opbouwende stem(men) nooit voor iedereen zichtbaar op het strijdtoneel was. Op het internet staat ter toelichting een duidelijk TED filmpje waar Derek Sivers dit voor een groot TED publiek duidelijk en met humor uitlegt. How to start a movement.


Nu klinkt het starten van een 'movement' wel erg ambitieus, al zou je de actie van GGZ Friesland tegen de hardnekkige schadelijke vooroordelen rond depressie wel degelijk als een oprechte poging kunnen beschouwen ons met ons allen in een gezondere richting te bewegen. Kom in beweging en leg de vinger op een zere plek en/of stop om te beginnen de onmenselijke uitsluiting. We weten zoveel meer nu, er is steeds voortschrijdend inzicht, bewezen door de wetenschap, wat valt er nu eigenlijk te verliezen? Dat het niet meer zwart wit is zoals vroeger?
Er zijn ontzettend veel mensen, in meerderheid vrouwen, die inmiddels weten dat er vele tinten grijs bestaan.

Niet psychiatriseren maar normaliseren.


 dat probleem is niet zo moeilijk te doorgronden maar kennelijk wel moeilijk te erkennen en juist dat gebrek aan erkenning is in wezen het fundament onder dat onnodig langdurige en daardoor steeds groter wordende probleem.
Het verziekte onvoorstelbaar veel en blijft dat, wanneer de negatieve spiraal niet wordt doorbroken, ook vandaag en morgen doen.

Ziet en erkend men het problematiek - noemt men het problematiek - dan is er een begin en misschien meteen een eerste vereiste om op verder te borduren - begrip en welwillendheid.
Tot op de dag van vandaag is er in extremis sprake van het zeer wrede schadelijke tegenovergestelde.



Onder tuinkabouters bestaat nu niet direct de visie dat je
een  sluipend sloop proces niet ongestoord zijn gang moet 
aten gaan en dat de weinige kansen die zich voordoen om er
eindelijk wat aan te kunnen doen niet onbenut voorbij
mag laten gaan, dat geld  nu juist voor een crisis
binnen de crisis.


A good crisis, wat is dat en is het nu echt zo schadelijk er een of meer te verspillen?
Begin november 2016 luidde ik
op een ongebruikelijke, enigszins
ludieke wijze de noodklokken van-
uit mijn door overmacht ontstane
ongewilde isolement.
(zie de berichten van toen)
Het antwoord op deze vraag is onomwonden ja, dat is buitengewoon schadelijk en de verzuimen toen zijn mede debet aan de onmogelijkheden nu.

Laat ik beginnen mezelf uit een ouder blog te herhalen; ''Een kat in het nauw maakt rare sprongen - maar eenmaal vanuit de positie en omstandigheden van de kat bezien zijn die sprongen misschien helemaal niet raar of vreemd.'' De kwaliteit dat te kunnen noemt men empathisch vermogen.
Dat van die kat slaat natuurlijk helemaal op mijn 'publieke' verschijnen op dit blog, Facebook, het internet.
Ooit is dat begonnen uit een praktische 'overlevingsgedachte' als men dan te bedonderd is uit zijn of haar luie stoel te komen om een keer goed te praten en/of de telefoon te pakken, misschien omdat men het 'eng' vindt, dan doe ik wel een hoop extra werk, terwijl ik al chronisch quallity time tekort kom, om onzin en feit van elkaar te scheiden, vooroordelen het mechanisme niet te laten bepalen en eindelijk dat maatschappelijke probleem, die crisis van 'de vicieuze cirkel' uit de wereld te helpen, zodat ik eindelijk weer kan gaan opbouwen.

Ik moet er noodgedwongen nog steeds over schrijven, dus het zal wel niet zo zijn gelopen als bedoeld, gewenst, verwacht, gedroomd, ja gehoopt.

De eerste week van mei heb ik aan de laatste twee berichten geschreven. Ik kwam er niet uit. Ik had alles al lang geschreven en daar ligt het niet aan. Men wil er niet aan.
Kassa - denkt de vicieuze cirkel.
Ik schrijf dit binnen in een groot onhandig isolement. Dus geen getuigen. Toch vindt de vicieuze cirkel plaats. Vraag het maar aan mijn tijdelijke psycholoog.
Daarom plaats ik het als onvoltooid document.

donderdag 18 mei 2017

Mei 2017, de vicieuze cirkel, begrepen in de spreekkamer, onaangevochten erbuiten.


Het hoofd boven water houden contra
de vicieuze cirkel
Een ongelijke tegenstander die nu
wel heel ernstig de overhand heeft
.

Heb al zoveel woorden geschreven om dit te doorbreken.
Heb nu zelfs twee berichten in de maak, maar vrees ook dat ik daar weer niet zal kunnen wat ik mondeling wel in anderhalf uur totaal bij een praktijkondersteunende psycholoog wel effectief kon... en mocht.

De problematiek erkend krijgen - het is alweer binnen de vier muren van een spreekkamer gelukt. De oplossing buiten die vier muren of een begin daarvan, daar staat ook deze goede luisteraar machteloos.
Maar zij verstaat het wel ---- help!
Ze wenste me heel, heel veel sterkte.

De voorgaande berichten op dit blog vertelden weer zoveel, en telkens als je goed tussen de regels doorleest staat er veel meer dan een moeilijk verhaal.

Durft men nog steeds gemakzuchtig en lui onnadenkend te roepen; ''Laat je helpen!''