Peter van Loon - schilderlessen acryl + waterverf na de zomervakantie 2017.

Waterverf, luchtig, vluchtig, ongrijpbaar.
Maar in de handen van een gevorderde een
goed huwelijk tussen vorm, kleur, atmosfeer
....... de kunst van het weglaten..

Woensdagavond 30 augustus 2017 start  het nieuwe seizoen bij Peter van Loon met de cursus aquarelleren voor gevorderden.
Peter begint met twee groepen, een avondgroep aquarel voor gevorderden, en een ochtendgroep , acryl voor gevorderden, op de vrijdagmorgen.

Voor Peter betekend het een nieuwe fase in een oude vertrouwde hoedanigheid als veelzijdig doorgever en deler van zijn ruime kennis, ervaring en vaardigheden.
Een nieuwe fase, dat betekend - we starten weer vanuit nul, een nieuw begin met nieuw enthousiasme en nieuwe mogelijkheden waar ik later nog wel uitvoeriger over zal schrijven en spreken.

Peter van Loon, sterk uitvergroot aquarelletje, 2017 ...

Aquarelleren voor gevorderden op woensdagavond.

Peter van Loon
Wolwevershaven Dordrecht
waterverf op papier

Start woensdagavond zes september.
Er is plaats voor zeven personen en zo'n kleine groep betekend automatisch veel meer aandacht en wisselwerking met de docent, Peter, en tussen de cursisten onderling.
Kosten - Euro 285,-  voor zestien lessen van 2.5 uur, inclusief koffie/thee voor en tijdens de lessen.
Betaling voor de eerste les per bank of contant bij aanvang les 1.

Telefoon nog steeds belangrijk.
Omdat uit ervaring blijkt dat het persoonlijk contact en de persoonlijke klik erg belangrijk zijn hecht ik eraan dat de aanmelding en uitwisseling over de les eerst telefonisch zal plaatsvinden, daarna vinden we wel een goede vorm voor het vervolg - telefoon 078 6145913

Ik sprak al over een nieuwe fase, dat betekend vanzelf dat er ook oudere fases zijn geweest, daarin werd dit verzoek niet altijd begrepen, dat werkte juist niet mee.


Schilderen met acryl voor gevorderden op vrijdagmorgen.

Mede omdat ik zonder er vooraf ruchtbaarheid aan te hebben gegeven voor deze groep al vier nieuwe gegadigden heb volgt de informatie voor deze ochtend als tweede.
Kosten - Euro 285,- voor zestien lessen van 2.5 uur, inclusief koffie/thee voor en tijdens de lessen.
Betaling voor de eerste les per bank of contant bij aanvang van les 1.

Meest actueel, vers van de naald.
De meest recente informatie over en rond de activiteiten zal steeds op mijn Facebookpagina verschijnen, die kunt u volgen en die kunt u ook liken, iets wat iedere pagina zeer weet te waarderen.
Hierbij de rechtstreekse link - facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht

Meer/nadere informatie binnen dit artikel volgt nog na de eerste publicatie.
Eind deze week zal ik na verwachting weer de beschikking krijgen over de data van mijn in maart gecrashte computer. Daar staan veel toepasselijke afbeeldingen tussen.

Ging het door omstandigheden niet met de kwast dan was/is er altijd nog de tuin, zijn er de bloemen en planten
Dat is ook geen automatisme, daar is en wordt over nagedacht, daarachter zit visie.

De Vicieuze cirkel doorbreken...

Kunst en het levens genieten
dat bijt elkaar niet maar
gaat niet automatisch samen. 

Wie mij eerder al digitaal tegenkwam zal dit begrip zeker al vaker hebben gelezen, het is heftig, maar dankzij de zeer positieve en actieve interventie van Henk van de Graaf van Wijnhuis De Paap in Papendrecht en de vakkennis van Michel van de Linden van VDL Computers heb ik straks weer een perfect werkende computer geheel, ook één voor de les.

Wikipedia geeft deze beschrijving - Een vicieuze cirkel is een situatie waarin iets een bepaald gevolg heeft, terwijl dat gevolg op zijn beurt het eerstgenoemde verschijnsel in stand houdt of versterkt.
Een vicieuze cirkel is dus een situatie waarin een bepaald verschijnsel zichzelf indirect in stand houdt. Is men eenmaal in een vicieuze cirkel terechtgekomen, dan is het bijzonder moeilijk of zelfs onmogelijk daar uit te breken. (Zeker zonder positieve hulp van buiten)

Daarom is het zo'n uitkomst (eindelijk!) dat Henk energie krijgt van mijn verhalen, werk en kennis en ik nu eindelijk zo effectief wordt geholpen zonder enige vorm van neerbuigendheid. Win, win situatie. We gaan positief door met het doorbreken van.

Peter van Loon - De Vereniging 21 Dordrecht.
Telefoon             -  078 6145913

Facebookpagina  - facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht
Pinterest              - www.pinterest.com/petervanloon1
Email                    - peter1959.2009@hotmail.com

Wanneer je nog steeds moet knokken om in de positie te komen om eerst te overleven en dan pas je kunst te maken.

Eerst de 'etalage' aan De Vereniging 21 in Dordrecht veranderd.
Mijn psychologe vroeg'''Wat ga je nu doen?''  Dit is het eerste
antwoord.

Mensen lijken verleerd om een complimentje te geven of beleefd te reageren wanneer een ander ergens buitengewoon veel moeite voor heeft gedaan. 
Toen ik vanmiddag (4 mei) bij mijn psychologe zat (ja, het is nu mijn!) wachtte ik eerst de samenvatting van ons vorige gesprek af en na de nodige serieuze en nuttige uitwisseling daaromtrent, paste het erg goed in het geheel om haar eerst de complimenten te geven die zij verdiend en te herhalen wat ik er de afgelopen anderhalve week al over schreef.

''De vorige sessie (30 minuten) waren de meest intelligente en empathische minuten van de afgelopen tien jaar binnen de zo genoemde vicieuze cirkel problematiek.''

Mevrouw v. de W. werd er zelfs even onzeker van, schept dit niet te hoge verwachtingen, maar ik haastte me haar te verzekeren dat ik thuis al had bedacht dat het niet altijd van dat hoge empathische intelligente niveau kan zijn.

Niet afgemaakt bericht van kort na afgelopen donderdag nadat ik van mijn psychologe terugkwam. Hoe het leven en gevecht binnen een/deze vicieuze cirkel geleefd moet worden is extreem demotiverend. Dat verhaal van die complimentjes had natuurlijk een dubbele bodem/boodschap.

Gisteren ging ik nog op zoek naar duidelijke afbeeldingen
waarmee ik de crux van mijn verhaal duidelijker kan
maken. Tijdens het downloaden van deze afbeelding 
liep de laptop weer goed vast. Dat is het laatste waar je op
zit te wachten. Zeker wanneer je kunt navoelen waarom 
ik het al negen jaar over multiplcity heb wanneer ik aan
de hand van dit uitgangspunt van de film probeer duidelijk
te maken dat ik het in deze vicieuze cirkel situatie mense-
lijker wijs nooit alleen en zonder adequate middelen kan.

De crux is - om het adequaat aan te pakken moet je over-
al bij kunnen zijn om te sturen, te doen, te voorkomen, te
laten gebeuren, te woord te staan, te verzorgen, te duwen
te overleven, in stand te houden , te behoeden voor nog
meer of nog grotere rampen en die af te wenden, de
zwaartekracht trotseren, (want zulke krachten wachten
niet tot ineens elders het kwartje valt) en
tijd te overwinnen, mensen aan te zetten nu eens niet
de andere kant op te kijken, klappen op te vangen, voor-
lichting te geven, filosofische snaren te raken, visie te
prikkelen,, invloed  van mensen met een bord voor hun
kop minder schadelijk te laten doorwerken...............

En in die weerbarstige hectiek als kunstenaar nog
quallity time en Peter  te vinden  om te kunnen werken.
Vandaar dat ik onderstaande plaatjes zo vaak heb aan-
gewend  om het ook voor 'luie'mensen  hapklaar te maken
en volgens mijn psycholoog zijn de mensen lui.

Nadat ik dit onvoltooide bericht alsnog plaatste zag ik ineens weer een optie om een deel van het 'eeuwige verhaal'  en de
context van de gebruikte plaatjes te verduidelijken en met elkaar in verband te brengen. Daarom heb ik er nog het nodige onder het multiplicity plaatje toegevoegd.
Intelligente mensen kunnen hier al heel veel meer mee.
Nog steeds een surrogaat voor goede gesprekken maar vanwege de pure zeldzaamheid van echte gesprekken die er toe doen, en helemaal van op tijd gevoerde goede gesprekken die er toe doen lijkt me dit  toch nog beter dan niets.
Ik/men kan het
per slot van rekening als beschaafd(e) mens(en) in een niet zo beschaafde wereld niet afdwingen, dat wil ik ook niet.
Mijn Muze zij altijd - ''Graag of niet.''
Zij was een trotse vrouw.

''Iemand die zich altijd op zijn gemak voelt, en dus ook niet het ongemak van anderen aanvoelt, kan volstaan met botheid.'' 
citaat uit Arnon Grunberg - De troost van de slapstick. Essays.

Uit dezelfde koker; ''Om een beeld te zien hoef je vaak alleen maar niet weg te kijken.''

Ik schrijf dit natuurlijk niet zonder geldige en dringende redenen. Alleen al de oorzaak en de meer dan precaire omstandigheden waardoor ik dit nog steeds zo publiekelijk moet schrijven is al een meer dan legitieme droevige en spijtige reden.
Maar het is de laatste maanden weer zo omgeven door de beruchte 'domheid' van de vooroordelen en meningen, passiviteit richting de oplossing, gevaarlijke achterklap ten gunste van de intensivering van de last en als klap op de vuurpijl totaal geen oog hebben voor en dus ook geen rekening houden met - dat het nu weer helemaal nijpend en onbegonnen werk is geworden.

''Komt u nog wel tot uw schilderen?''

Goede en gerede to the point vraag van mijn psycholoog die niet als een betere stuurman aan wal reageerde maar eerst hele goede vragen stelde waar zij goede antwoorden op kreeg. Voor haar niet de kritiek op wat zo typerend is en rondom de vicieuze cirkel niet alleen eigen aan mannen is;

 ''De man, de man, hij ziet altoos meteen oplossingen, zonder eerst goed stil te staan bij het probleem.'' 

Uit Renate Dorrestein -  De Blokkade.

Op één van de twee borden  (mappen) op Pinterest die ik gedragen door visie vol stopte met relevante informatie over en rond fenomenen/problemen rond de vicieuze cirkel problematiek staat onder meer ook een link naar de trailer van de film Multiplicity, Joost Zwagerman bij DWDD. How to create a movement (Derek Sivers TED) De borderline maatschappij door Dirk de Wachter(meer dan interessant!) één bord (map) met meer dan tweehonderd pins en één met minder, meer de in mijn ogen meest zinvolle.
Pinterest  -  www.pinterest.com/petervanloon1

Als je geen vinger aan de pols houdt, werkt dat het isolement en achterklap in de hand.

Op wat je niet hebt kunnen opbouwen kun je niet terugvallen, als je even nadenkt spreekt dat voor zich. Maar daar zit meteen het levensgrote probleem, het denken. Men denkt niet even na, sterker, men negeert of oordeelt zonder denken maar al te lichtvaardig, al te voorbarig.

Dat lijkt een boute uitspraak maar in het dossier vicieuze cirkel is dat met vette omlijningen een rode draad - vanaf het eerste begin tot nu en als daar niets aan veranderd ook weer in de toekomst.

Wanneer men geen vinger aan de pols begint te houden wat men nu en daarvoor ook al niet deed dan schaad het de vrijwillig onwetende partij ogenschijnlijk niet. maar de verwaarloosde 'vragende' partij juist buitensporig. Want is het niet één van die cynische wetmatigheden dat wat niet gezien wordt door de (buiten)wereld niet voor die (buiten)wereld bestaat en aan wat niet bestaat hoeft men en zal men ook geen kwaliteitsaandacht besteden?

Het kan geen kwaad goed te denken

.

In dit kader is een observatie van Arnon Grunberg - "Passiviteit is soms een groter raadsel dan moord.'  - een sterk prikkelende. Zeker als je er nog één van Grunberg achteraan plakt; 'Om een beeld te zien hoef je vaak alleen maar niet weg te kijken.'
Als men wel een vinger aan de pols had gehouden had men met eigen ogen een heel ander beeld kunnen zien, kunnen zien dat uw auteur er alles binnen de beperkte mogelijkheden deed en nog steeds doet om het nooit zover te laten komen, nooit zo lang te laten duren. Het ging met de vicieuze cirkel alleen maar van kwaad tot erger.
De gevolgen van de onwetendheid en onverschilligheid weten zich steeds weer op alle mogelijke manieren te wreken en een onevenredig hoge wissel te trekken op de schier kanslozen, kansarmen.

Voor een dubbeltje op de laatste rij.

De echte wereld  is niet het beeldscherm
en het plaatje op de smartphone.

Babycakes Romero, de fotograaf, maakte
een veelzeggende fotoserie
The Death  Of Conversation.
Dit veel aandacht trekkende project trof 
ik voor het eerst op CNN,.
Ook hier was er een weer sprake van de
herkenning,  signalering van een ernstig
 verschijnsel waarop je als 'vragende partij'
lelijk kunt stuklopen en als ontkennende je
makkelijk achter kunt verstoppen. 
Maar het ontmenselijkt en het werkt
sterk de blikvernauwing van eenzijdige
gebruikers in de hand .

Zo luid de veelzeggende kop boven een artikel van 12 april j.l. in De Groene Amsterdammer (de link staat op mijn aan de vicieuze cirkel gewijde borden op Pinterest, vanwege onvoldoende vaardigheden op dit gebied kan ik het helaas niet in dit artikel inbouwen wat zoveel handiger zou zijn.)
De Groene refereert in haar artikel aan het Journaal, dat tevens een compliment krijgt voor de helderheid van hun twee minuten durende berichtgeving waarin mensen, en ook ik, veel konden herkennen. Sindsdien ben ik extra gespitst op de essentie van de hier behandelde 'nieuwe inzichten' en de eraan gekoppelde nieuwe methode binnen de problematiek van de schuldsaneringsaanpak waar het bericht om draaide.
Ik zag en herkende sterke verwantschappen tussen de hier behandelde problematiek van de schuldsanering met haar overduidelijke gevolgen en mijn vicieuze cirkel problematiek en haar ingrijpende gevolgen, net zoals ik dat in een journaal item over 113 - zelfmoord trof. Ook dit item werd goed belicht, ook hier waren nieuwe inzichten - praten met de omgeving! - en ook daar waren duidelijke parallellen/en het feest van de herkenning en tijdelijk de verraderlijke illusie van de erkenning en de valse hoop dat nu het kwartje toch wel eindelijk ergens zal gaan vallen, zoveel logica!

Verraderlijk, omdat nieuwe inzichten wel bij de top intelligentia en ingewijden rond een probleem doordringen maar niet op het niveau waar je je strijd om het dagelijks bestaan en functioneren moet strijden, bij de mensen en kaders waar je het mee moet doen, die blijven gewoon wegzappen en houden gewetenloos gemakzuchtig vast aan hun eerder ingenomen 'foute' houding van ontkenning, bagatellisering en genadeloze stigmatisering rondom de persoonlijke versie van de problematiek van betrokkenen die men in zich eenvoudigweg doodzwijgt.

De vicieuze cirkel.

Het logische gevolg van het geen vinger aan de pols houden is dat 'men' van niets weet, ja men heeft ergens weleens een klok horen luiden en geeft daar een onnadenkende invulling aan want waarom zou men fictie en feiten scheiden? Het logische gevolg van het zwijgen is dat de voorbarigoordeelveller, mening zonder visie gever, meer bereik en meer en betere podia heeft dan diegene die nu juist uit dat isolement moet kunnen komen en vecht om eindelijk eens goed te worden verstaan, begrepen en eindelijk te worden verdedigd en een vorm van bescherming gegund zou mogen.
Het is logisch dat dat ongelijke alleen maar tot nog meer scheefgroei, nog meer isolement lijdt, nog meer onherstelbare schade en verspilling zal genereren.
De vicieuze cirkel is een kraamkamer die nieuwe rampen baart.

Dit model dat de pijlers waarop mobility mentoring probeert te steunen toont is het tegenovergestelde
van het vicieuze cirkel kwaad. Dat fenomeen, dat proces dat ik steeds weer noem.
Het model heeft in mijn observatie wel heel veel gelijkenis met het model van de piramide van M.
dat ik  ter ondersteuning van mijn uitleg al zo vaak op alle niveaus opvoerde.
Deze piramide werkt niet horizontaal  maar verticaal, net als in de maatschappij waar er met meer
maten gemeten wordt..

In bericht 50 van dit blog leg ik met de kennis van dat moment vrij zorgvuldig uit wat mijn vicieuze cirkel is.

De genoemde stress is wel
te vergelijken met het
jongleren met rampen waar
deze cartoon voor stond.

(Artikel dat al zolang geschreven had moeten zijn maar door twijfel aan het nut (wat heeft het voor zin, wat heeft het voor nut, wanneer het gehoor dat je steeds bereiken wil(de) het om ver uiteenlopende redenen toch niet leest?) en door chronisch tijd en middelen gebrek nooit tot stand kwam. Daarom is het verre van volledig en verre van afdoende en moet het later nog verder.
Maar de eerste functie - weer een onverbloemde noodkreet vanuit de machteloosheid van het weerbarstige, o zo onpraktische isolement - zonder nog meer contraproductief uitstel al vast vervuld, want het loopt lelijk spaak.)

Telefoon               078 6145913

Facebookpagina   facebook.com/petervanloondordrechtnl

Peter op Pinterest  www.pinterest.com/petervanloon1

Persbericht van GGZ Friesland
Nog zo'n gebied dat alom werd ontkent
nu zelfs een naam heeft De Tweede Ziekte
Dat de bewustwordingscampagne nog
maar marginaal het bewustzijnsniveau
van de medemens heeft bereikt blijkt in
de dagelijkse praktijk.
Men stigmatiseert er lustig op los.

De genoemde piramide van M.

De Biesbosch als schilder motief .

Cor Noltee
Bootjes op het Wantij (?)
Olieverf op board
(bron Archief Werkgroep Dordts
impressionisme, Dordrecht)

Het schilderen van de Biesbosch, er bestaat een mooie traditie.
Zo kondigde ikzelf in het vorige bericht, een week geleden, de masterclass serie - Het schilderen van de Biesbosch in waterverf voor gevorderden - die ik ga organiseren aan.
Dat kan zowaar weer nieuwe Biesbosch schilders uit hun tent lokken - het is een eindeloos interessante en gevarieerde bron van inspiratie, gevarieerde thema's waarmee je anno 2017 nog steeds vele kanten op kunt, van zeer herkenbaar tot suggestief abstract en alles daar tussenin. 

Het zijn de Dordtse impressionisten van de 'tweede generatie' als Steef Wijnhoven, Cor Noltee, Thomas van Heck en Wim Jansen waarvan de namen bij de liefhebbers het eerste te binnen schieten, maar ook de generatie voor hen deed de Biesbosch al regelmatig aan, alleen hoefden zij om onderwerpen in de Biesbosch sfeer te vinden niet zo'n afstand af te leggen als de liefhebber van vandaag. 

Marinus Pieter Reus (1865 - 1938) Balkengat.

Direct buiten de stad langs het Wantij sprak men al van de Biesbosch, een schilderachtige omgeving met de watertoren, de balkengaten waarover de schilder Herman Gunneweg (1846 - 1904) in zijn dagboek beschreef dat hij er graag ronddwaalde, en dan is er de reeks balkengaten die de weemoedige Marinus Reus zo graag schilderde, op locatie achter Molen de Nachtegaal, de Vlij en het later in de crisistijd aangelegde Wantijpark.

Aanlegplekje in de Brabantse Biesbosch 2014
c.foto Peter van Loon.

Steef Wijnhoven griendlandschap
olieverf op paneel

Steef Wijnhoven trok al vroeg voor de oorlog met zijn bootje de Biesbosch in net zo graag om er te vissen als te schilderen en weer vele jaren na de oorlog had de kleurrijke Cor Noltee, nummer twee van het driemanschap dat rond de Tweede Wereldoorlog het Dordts impressionisme weer een nieuwe adem gaf, vlak bij de Kop van 't Land zelfs een tweede atelier.
Nog later in 1964 verbleef Noltee, vrij teruggetrokken, in de Brabantse Biesbosch in een huis van Staatsbosbeheer op De Dood, in dat laatste deel voor zijn overlijden maakte hij nog een boeiende ontwikkeling door, van een grijze Dordts Impressionistische grauwe toon naar meer expressieve vaak met het paletmes geschilderde werken.

Cor Noltee (1903 - 1967) Bootjes langs een dijk - tekening met de flowmaster pen op papier.

Cor Noltee  - Biesbosch  olieverf op paneel.

Wim Jansen is voor altijd verbonden als de kunstenaar die zijn artistieke bijdrage aan de twee boeken over de Biesbosch van Kees Rijkhoek leverde en als de in eerste instantie onbekende schilder van wiens hand een Dordts schilderij aan de wand op een clip van Beyoncé prijkte en daardoor ineens 'wereldberoemd' in Dordrecht en ver daarbuiten werd.
Typerend voor Wim Jansen zijn de opvliegende eenden in waterverf die hij vaak schilderde. Hij was de jongste van de vier genoemden van 'de tweede generatie' en het is dan ook te begrijpen dat hij vaak met zijn oudere collega's optrok en er ook door werd beïnvloed, dat is misschien de reden dat hij geen eigen hoofdstuk in Schilders van de Biesbosch kreeg toebedeeld, maar er wel in werd genoemd en afgebeeld.

Thomas van Heck

Thomas van Heck (1910-2006)
Er is is dankzij dochter
Mieke zowaar een museum
gewijd aan Thomas van Heck.

Wie helemaal niet in deze interessante uitgave staat afgebeeld maar wel werd genoemd, is de schilder Thomas van Heck.
Niet dat hij niet door de 'ballotage' van de samenstellers kwam maar omdat hij, hierover gingen verschillende versies van het verhaal door Dordrecht, zelf vond dat hij en niemand anders de Biesbosch schilder bij uitstek was en dat het hele boek daar op afgestemd had moeten zijn. Een gelijkwaardig hoofdstuk aan goed bedoelende amateurs deed zijns inziens geen recht aan zijn rechtmatige status te midden van voorbijgangers waar hij niet zo'n hoge pet  van ophad.
Nu na zoveel jaar jammer voor dit boek en de geschiedschrijving maar jaren later in 2007  publiceerde van Heck's dochter Mieke van Berkel-van Heck een prachtig uitgegeven boek onder de titel - Thomas van Heck - Laatste Dordtse impressionist - Meester van de Biesbosch.

Op Pinterest heb ik speciaal een map/bord gewijd aan Wim Jansen, met afbeeldingen en enkele krantenknipsels, zo kwam AD De Dordtenaar bij mij terecht toen zij werkten aan een artikel rond de Beyoncé hype, zomer 2016.  www.pinterest.com/petervanloon1

In de Brabantse Biesbosch (+/- 1985)
c.foto Peter van Loon
Dankzij zalmschouw bezitter en natuurmens Arie
van de Ree heb ik een onvergetelijke herinnering aan
de tocht die we samen maakten in zijn Zalmschouw
naar en door de Brabantse Biesbosch, waar we
een nacht aan boord sliepen en de volgende morgen
een prachtige mistbank invoeren.

Een tocht met Arie van de Ree leverde voor mij een hele reeks Biesbosch aquarellen op.
Zonder haast deed ik een hoop indrukken op, voelde ik ook de wereld van de schilders die, toch hoe je het ook went of keert, je voorgangers en ijk mogelijkheden zijn, die je dankzij hun werk bewust maakten, leerde kijken - dat voel je op zo'n moment in die verstilde natuur zonder mobiele telefoons en lawaaierige dagjesmensen.

Veel haat en nijd.
Daan Mühlhaus was toen mijn mentor en oudere collega-vriend en die was nu niet bepaald goed te spreken over Thomas van Heck en Wim Jansen, daar zat een hoop oud zeer van ver terug, maar dat weerhield me niet om dankzij de voorspraak van Kunsthandelaar G. Vermeulen, waar ik een tijd lang bijna al mijn verdiende geld spendeerde om er kunst te kopen en waar ik toen bijna kind aan huis was, mijn eerste bezoeken aan Thomas van Heck te brengen.
Daar bleek overduidelijk dat het oud zeer duidelijk wederzijds was.
Ook richting de Bakker's van de lijstenmakerij aan de Spuiweg waar ik toen werkte en waar ik Mühlhaus trouwens had leren kennen. Die deden meestal nogal neerbuigend richting Thomas van Heck en het moet gezegd, zijn schilderijen voor de handel waren niet Thomas' beste werk, maar dat lag op het moment van mijn eerste bezoek aan Thomas van Heck al ver achter hen. Ik zeg hen, want je kunt Thomas van Heck niet los zien van zijn onafscheidelijke vrouw Neeltje.
Ik was oprecht enthousiast over wat ik bij de van Heck's onder ogen kreeg en schroomde niet om bij de Bakker's van mijn respect uit eigen waarneming te getuigen.
Ook tegenover mijn mentor Daan Mühlhaus hield ik me niet op de vlakte, al wist ik gezien de verhalen en ervaringen tot dan toe nooit hoe hij daarop zou reageren.
Thomas van Heck had me in dat huis, op die volle zolder, prachtig werk laten zien, dat kon niemand me meer uit mijn hoofd praten..

Roots, de wereld van een opgroeiende autodidact.

Rietjes
Schilders, kunstenaars, zijn meestal individualisten, regelmatig hebben zij raakpunten met elkaar maar even zo vaak of zelfs nog meer zetten zij zich ten opzichte van elkaar af.
Thomas van Heck had het in de periode dat ik hem ontmoette niet zo op overbodige details en dan vooral rietjes. Wim Jansen, Steef Wijnhoven ook Daan Mühlhaus - 'Zij schilderden vooral rietjes",  en van Heck zei dit dan met het grootste misprijzen, sliste het bijna uit zijn mond en trok daarbij zijn mondhoeken in mineur naar beneden.
Thomas deed duidelijk niet aan rietjes, maar aan breed geschilderde rietmassa's zonder zich nog in, in zijn ogen, onnodige details te verliezen. 'Rietjes!'

Wim Jansen - Biesbosch met opvliegende eenden (detail)
olieverf op board.

Peter van Loon
Winter in de Biesbosch, 2000
waterverf op papier

Veel mogelijkheden.
Ik voerde dit twistpunt tussen kunstenaars op omdat ik hiermee vooral wil laten zien dat je met beeldtaal zoveel uiteenlopende kanten op kunt!

Masterclass serie
Dat wil ik ook duidelijk benadrukken tijdens de masterclass serie -

Peter van Loon
Aan de Nieuwe Merwede 1985
waterverf op papier 12x18 cm
Collectie oud wethouder de Kovel.

Het schilderen van de Biesbosch in waterverf voor gevorderden
Voor deze serie van zes lessen die zaterdag 4 februari om tien uur van start gaat kunt u zich bij mij, Peter van Loon opgeven.

Kosten voor zes ochtenden 115,- euro
Bij deze prijs ga ik ervan uit dat ieder zijn eigen vertrouwde materialen, papier, penselen, verf, meebrengt, anders in overleg een toeslag.
Aanvang 's ochtends tien uur tot 's middags één uur.

Adres Peter van Loon - de Vereniging 21  3311SB Dordrecht (Naast school Groenendijk)


Uiteraard waardeer ik het wanneer u dit bericht met anderen deelt.

Peter van Loon start of op dinsdagavond 29 augustus of op woensdagavond 30 augustus 2017 met een nieuwe reguliere serie schilderen met waterverf voor gevorderden, 16 avonden van 2.5 uur
Kosten 285,- euro.


Inlichtingen en aanmelden

Peter van Loon.
Telefoon                 078 6145913
Facebookpagina   facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht
Pinterest                pinterest.com/petervanloon1

Peter van Loon
Hollandse wolkenlucht boven de Nieuwe Merwede 2016
waterverf op papier

Cor Noltee - olieverf op board

Herman van Zeggeren
Kreekje in de Biesbosch
olieverf (voorheen veiling A.Mak Dordrecht)

Thomas van Heck (1910 - 2006)

Peter van Loon
Dordtse impressionisten - verschenen
in de serie Verhalen van Dordrecht

Cor Noltee - olieverf .

Artikel Wim Jansen.
Aanleiding tentoonstelling
Baggermuseum Sliedrecht

Steef Wijnhoven (1898 - 1969)
Winter in de Biesbosch
olieverf op doek - particulier bezit.

Oplossingen voor problemen zijn gebaat bij communicatie, is de beste niet de de mondelinge?

Is in de praktijk niet één van de
oorzaken tot nog meer verwijde-
ring dat men dit soort raad in de
wind slaat en eerder en sneller
geneigd  is het geduld te
verliezen wanneer de overhaaste
conclusie getrokken wordt dat de
vragende partij niet wil luisteren
en men daar al snel sancties aan
verbind. '' Hij luistert toch niet
naar wat ik aandraag, ik trek
mijn handen er vanaf!''
Maar wie luistert er nu niet?

Dat lijkt zo klaar als een klontje, maar kennelijk is dat in de praktijk niet zo vanzelfsprekend als de logica en het gezonde verstand ingeven. Als de potentiële welgezinden in de dagelijkse praktijk van een vicieuze cirkel situatie structureel alles in de strijd gooit om het gesprek, het mondelinge gesprek, niet aan te gaan, ja eerder te frustreren en naar het oneindige te dirigeren dan zit je als roepende in de woestijn met een kollossaal probleem en een extreem slecht en beperkt bereik.

Een vicieuze cirkel heeft zo zijn eigen logica en de niet communicatie is natuurlijk koren op de molen van een situatie, een vicieuze cirkel, die juist bestaat, leeft en floreert op de gevolgen van het onbegrip, het misverstand, de vooroordelen, veel dat vaak direct voortkomt uit onwetendheid, alles mede een gevolg van zulke non-communicatie. Daar bovenop heeft de gemiddelde mens in regel weinig haast om wat aan zo'n situatie te veranderen en er bovendien weinig voeling voor dat een spreekwoord als - Als het kalf verdronken is dempt men de put - niet zomaar niets is ontstaan.

Het is digitaal lastig om door te la-
ten schemeren hoe een omklemming
binnen een vicieuze cirkel en het ge-
vecht voor een route om eruit te kun-
nen komen aanvoelt. Deze, Kafka
Het Proces, komt behoorlijk dichtbij.

Maar, moet je een mens dan tot een gesprek dwingen, is dan een gerechtigde vraag. Persoonlijk denk ik in beginsel van niet omdat ik betwijfel dat dwang iets van blijvende waarde kan opleveren. Ik geloof in overredingskracht en vooral goede wil en gezond verstand, maar dat is meteen ook één van de zwakheden van die positie, dat is zeldzaam en te vaak afhankelijk van het goede voorbeeld.
Het gezonde verstand moet je nu juist in een vicieuze cirkel met een nachtkaarsje zoeken, het blijft angstvallig ver uit de buurt zodat het goede voorbeeld ook maar niet wordt gestimuleerd en eindelijk eens wil opstaan. Goede voorbeelden moeten wel zichtbaar zijn, anders zijn ze lang niet zo effectief als mogelijk en effectiviteit moet nu juist sterk nagestreefd kunnen worden als de beschikbare middelen zo zeldzaam en beperkt blijven.

Op wat men niet heeft opgebouwd kan men niet terugvallen - kapitaal maak je met kapitaal.

Verkoop organiseren?
Om de gevolgen van de vaak genoemde vicieuze cirkel enigszins te doorstaan strijd men op vele
fronten tegelijk en komt men chronisch mankracht, (je kunt jezelf nu eenmaal niet meerdere
keren klonen zoals in de film Multiplcity) en zogenaamde quallity time tekort. Gisteren was ik
de hele dag bezig met onderzoeken en het bij elkaar verzamelen van dat wat ik eventueel in de
huidige meest acute nood kan inzetten om snel aan situatie verbetering te kunnen werken.
Ook hier werkt het jarenlange isolement, geen voeling hebben met en het halve digibeet zijn
onpraktisch tegen en maakt het onzeker wat te kunnen doen. Profiteurs van andermans ellende
bestaan er genoeg maar steun bij de slimste aanpak zou misschien wel een wereld aan verschil
kunnen maken. Delta- of Marshallplan, zie de pagina, zie kolom rechts.

Het constant nijpende, zeker van de actuele situatie, kan met het bovenstaande bij lange na niet gesymboliseerd of uitgedrukt worden, de foto van eind vorige week van de inhoud van mijn portemonnee - mijn overgebleven besteedbare kapitaal - die ik op het internet plaatste maar er nul komma nul reactie en of bereik mee uitlokte vertelt het veel treffender. Ik ben de deur niet uit geweest en ik kan er dit weekend nog wat goedkope havermout en een paar liter melk van kopen, maar de noodzakelijke reparaties aan mijn vaak blokkerende computer (Student aan huis) moet ik nog langer uitstellen, wat het isolement en vooral de nadrukkelijke confrontatie met de beperkte gereedschappen om er uit te komen wanhopig makend. De somberste gedachten komen dan toch weer aan de deur kloppen, want alle hoop wordt weer de zoveelste keer de bodem ingeslagen.

'De man, de man, hij ziet altoos meteen oplossingen zonder eerst goed stil te staan bij het probleem.' (citaat uit de blokkade van Renate Dorrestein.)

Eén van de visuele middelen die ik heb
benut in mijn vele pogingen het kwartje
te laten vallen, maar ontkenning en on-
derschatting zijn een constante rode
draad binnen de vicieuze cirkel
Stigmatisering, vooroordelen, hard-
leersheid en vrijwillige onwetendheid
deden ook nog eens bitter weinig goed
voor de vooruitgang in de zaak.

Het kwartje wil maar niet vallen.
Mijn mannelijke cursisten van de aquarel cursus vertelde ik begin januari 2015 van mijn vicieuze cirkel, het ongelijke gevecht en de incidentele staat van somberheid, moedeloosheid, onveiligheid en geblokkeerd die bij deze soort van vicieuze cirkel om de hoek komt kijken.
We hadden al een half jaar samen gewerkt en ik had zo goed als alles voor me gehouden, maar dat is ongezond en contra-productief en op den duur een onhoudbare situatie.Toen ik mijn teksten van 2014 richting jaarwisseling nog eens terug las schoot een stevige kikker in mijn keel, zo opbouwend en leerzaam die teksten in de kern waren en hoe weinig er ook toen mee werd gedaan.
Daarom is het frappant hoe de heren reageerden en de meest opvallende citeer ik nog eens;  ''Jij somber, depressief? Dat kan ik niet geloven, je bent bij onze lessen altijd zo positief en stimulerend, dat wil er bij mij niet in!'' Ook de anderen gaven niet aan dat de lessen er bepaald niet onder hadden geleden.
Heel behoedzaam heb ik de heren, we hadden inmiddels een band opgebouwd, op te voeden en door te laten schemeren waar ik op hoopte dat zij mij mee behulpzaam zouden willen zijn. Op basis van slechte ervaringen met anderen, vroeger in de tijd na Tikky Buytinks overlijden'  8 juli 2008, druk en drukte ik iedereen nadrukkelijk op het hart dat zij als zij iets niet goed begrepen en/of als er misverstanden dreigden zij toch vooral de telefoon moesten pakken en niet moesten gaan modderen.
Later bleek dat dit advies van een ervaringsdeskundige op cruciale momenten slordig aan de laars werd gelapt, met uiteindelijk in de zomer van 2015 geen stap in de goede richting maar een grote terugslag in het verkrijgen van meer positieve opties, enige verlichting onder de druk van de vicieuze cirkel.
Of de duivel er mee speelde.

Het stigma, de schadelijke vooroordelen, het brengt onmacht.

De gevolgen van vooroordelen, ik loop er al minimaal al acht jaar zonder genade tegenaan
en dat pakt en pakte buitengewoon slecht uit, het was dan ook bijna een troost toen ik
merkte dat dit 'op hoog niveau' in het veld ook wordt onderkend en dat men daar de schade
ziet en vind dat er iets aan gedaan moet worden door middel van een bewustzijn campagne.
Dit stuk uit het persbericht haalde ik van de web-site en liet ik elders al zien. Geen respons.

Je leest deze tekst, de aanhef van het persbericht men is het zat! - Ik mocht het niet zat zijn, terwijl
ik onderwijl de ernstig nadelige gevolgen in alle (ver)eenzaamheid moest dragen en
maar moest zien te repareren,. Men had toch het stigma dat men te pas  en te onpas gebruikte
om mijn waarschuwende signalen niet aux serieux te hoeven nemen. ''Ga naar een psy-
chiater en laat je pillen voorschrijven!''

Acht jaar geleden gebruikte ik de informatie van een van oorsprong Belgische web-site
waar vandaan ik ook deze tekst plukte om mijn familie te waarschuwen voor dit gevaar.
U moet begrijpen dat dit nog een periode van hoogtij was voor de ontkenningen de dood-
doeners, het wegkijken en het ongenuanceerd beschuldigen aan de ene kant - 'Je bent gek!'
en het wegkijken en pappen en nathouden aan de andere kant en de communicatie verder
overlaten aan mensen die er niets van snapten en/of geen poot wensten uit te steken omdat zij
gevoelens van wrok  jegens de halve wereld hadden.

De piramide van Maslow laat,
mits u het begrijpt en zich erin
kunt verplaatsen, zien dat er
hier van ontplooiing weinig
terecht kan komen omdat de
struggle for life, de strijd om
het naakte bestaan en de eerste
levensbehoeften, alles opeist
er is verre sprake van de
benodigde rust en veiligheid

Tussentijds.
Dit bericht is zeker niet volledig en veel blijft nog onderbelicht. Dat is ook altijd één van de dilemma's, vertel ik niet teveel, vertel ik wel genoeg, hoe krijg ik überhaupt nog een opbouwend gehoor?
Dan is er het nijpende aan de situatie die kennelijk alleen het recht heeft van nijpend naar nog nijpender af te glijden maar niet het recht heeft gehoord en in dat verlengde doorbroken te worden.
Ik plaatste het al omdat ik er al een groot deel aan gewerkt heb en de functie als nod- en hartenkreet in ongewijzigde toestand meer prioriteit heeft dan de volledigheid van het bericht. Per slot van rekening breek ik ook hier weer opnieuw een lans voor de directe mondelinge of zelfs face to face communicatie ter versnelling tot een proces tot beter.
Vaak beloof ik nog verder aan een bericht te werken, maar ik ben zwaar onderbemand en bovendien zakt ook iedere keer me de moed in de schoenen als ik vast moet stellen dat alle moeite voor de zoveelste keer vergeefs was en ik op de beruchte muur van het stilzwijgen, de laksheid en de onverschilligheid stuitte, maar ondertussen wel weer mijn nest 'bevuilde' omdat dit soort teksten keer op keer massa's mensen ook afschrikt en ver van mijn deur houdt. het is niet voor niets een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden.
Maar ik moet ook eten dus ik publiceer, de beschouwelijke kant en de wetenschap is elders te vinden.
Bovendien zijn er op dit weblog twee pagina's gewijd aan de vicieuze cirkel die amper werden gelezen terwijl ze zoveel basis geven. 

Peter van Loon
Telefoon               078 6145913

De zeldzame keren dat ik in acht jaar tijd in de gelegenheid kwam mijn vicieuze cirkel situatie uit te leggen en men zo langzaam of niet begreep of er zoals gewoonlijk te weinig tijd voor uittrok probeerde ik mensen op uitzendingen, artikelen, films (Multiplicity, Cast away, the gathering) DWDD met Joost Zwagerman, en meer veel meer te wijzen. ''Ken ik niet, weet ik niet, ken ik niet bij''  men zei niet ''Kost me teveel moeite.''
Ik schreef al ik ben een halve digibeet en zwaar onderbezet. Liefst had ik alles in dit soort blogs ingebouwd om alle verhalen te stroomlijnen en zo effectief mogelijk te maken, het absolute streven. Ik kon het niet, maar toen ik Pinterest in de gate kreeg heb ik 31 borden gemaakt. Op de meeste geef ik, op die in het kader van de vicieuze cirkel staat er sids lang een hoop bij elkaar dat de potentie heeft te informeren, extra toe te lichten, vooroordelen te benoemen, filmpjes en uitzendingen met één druk op de knop te bekijken en/of te beluisteren. Vaak schreef ik er nog een toelichting bij..... alles voor de kat zijn staart. Er kwam geen enkele inhoudelijke vraag.
En dan was er in het verleden wel eens iemand die het bestond te vragen; ''Doe je er zelf ook iets aan?''
Facebook-pagina facebook.com/petervanloondordrechtnl
Pinterest               pinterest.com/petervanloon1