De schilderlessen op vrijdagochtend kwamen meteen lekker op gang.

Laat ik eerst met de positieve geluiden rondom de lessen beginnen. De cursus Schilderen met acrylverf voor gevorderden is van de start af goed op gang gekomen en loopt op zich lekker, ik hoor enthousiaste geluiden en zie daarbij resultaten die er mogen zijn.

Mary houdt het resultaat van een mede cursist
op zodat die haar resultaat van op afstand
kan bekijken. Het is binnen een groep waar
ik mee werk altijd lekker wanneer men met
elkaar meeleeft en het enthousiasme deelt
zonder overigens al te zweverig te doen.

De eerste les gooide ik hen meteen in het
diepe en gingen we met modeling pasta fine
van van Beek door de verf en op het doek
aan de slag voor een pasteuze verf kwaliteit.

Eigen initiatief.
Dankzij het eigen initiatief van één van de huidige deelnemers begon de vrijdagochtend met een totaal nieuwe groep als kern, de initiatiefneemster uit Barendrecht maakte haar schilder maatjes enthousiast.

Volgen.
Mensen die mijn Facebookpagina facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht volgen hebben al aardig wat vers van de naald kunnen volgen en daar enkele van de cursisten daar ook hun sporen hebben uitstaan werd er wat 'verse'  wisselwerking mogelijk en komt er ook het nodige van het enthousiasme naar buiten, en dat is belangrijk voor de toekomst.

Lijstwerk.
Leuk te merken is dat ik de nieuwe cursisten ongemerkt meer interesse voor lijsten heb meegegeven. Aan het eind van de les houden we vaak een lijst om het eindresultaat en vertel ik er een stukje achtergrond en herkomst bij. Nu kijken zij zelf ook rond en bedelen zij zelfs om het ritueel.
Het kan een goed huwelijk zijn, kunstwerk en lijst.


Ook meedoen?
Er is door de huidige omstandigheden nog ruimte om met deze groep op de vrijdagochtend mee te doen, dit blok lessen loopt nog tot de kerstvakantie. (telefoon 078 6145913)

Een resultaat  van een paar lessen later van Thea,
degene die het initiatief nam en van de zomer bij me aanklopte.

Twee weken terug was ik tussendoor nog ziek met verhoging et cetera, maar daar hebben de lessen niet voor hoeven wijken, die hebben er dankzij een altijd aanwezige goede instelling niet onder geleden.
Men dacht aan de oppervlakte dat ik griep had.

Wordt nog verder vervolgd en aangevuld wanneer ik weer een gaatje heb, want dat lijdt er natuurlijk wel onder, het vreet kostbare tijd, aandacht en energie en dat met/binnen de vicieuze cirkel, privé steeds weer een flinke onwelkome strop!

Peter van Loon - schilderlessen acryl + waterverf na de zomervakantie 2017.

Waterverf, luchtig, vluchtig, ongrijpbaar.
Maar in de handen van een gevorderde een
goed huwelijk tussen vorm, kleur, atmosfeer
....... de kunst van het weglaten..

Woensdagavond 30 augustus 2017 start  het nieuwe seizoen bij Peter van Loon met de cursus aquarelleren voor gevorderden.
Peter begint met twee groepen, een avondgroep aquarel voor gevorderden, en een ochtendgroep , acryl voor gevorderden, op de vrijdagmorgen.

Voor Peter betekend het een nieuwe fase in een oude vertrouwde hoedanigheid als veelzijdig doorgever en deler van zijn ruime kennis, ervaring en vaardigheden.
Een nieuwe fase, dat betekend - we starten weer vanuit nul, een nieuw begin met nieuw enthousiasme en nieuwe mogelijkheden waar ik later nog wel uitvoeriger over zal schrijven en spreken.

Peter van Loon, sterk uitvergroot aquarelletje, 2017 ...

Aquarelleren voor gevorderden op woensdagavond.

Peter van Loon
Wolwevershaven Dordrecht
waterverf op papier

Start woensdagavond zes september.
Er is plaats voor zeven personen en zo'n kleine groep betekend automatisch veel meer aandacht en wisselwerking met de docent, Peter, en tussen de cursisten onderling.
Kosten - Euro 285,-  voor zestien lessen van 2.5 uur, inclusief koffie/thee voor en tijdens de lessen.
Betaling voor de eerste les per bank of contant bij aanvang les 1.

Telefoon nog steeds belangrijk.
Omdat uit ervaring blijkt dat het persoonlijk contact en de persoonlijke klik erg belangrijk zijn hecht ik eraan dat de aanmelding en uitwisseling over de les eerst telefonisch zal plaatsvinden, daarna vinden we wel een goede vorm voor het vervolg - telefoon 078 6145913

Ik sprak al over een nieuwe fase, dat betekend vanzelf dat er ook oudere fases zijn geweest, daarin werd dit verzoek niet altijd begrepen, dat werkte juist niet mee.


Schilderen met acryl voor gevorderden op vrijdagmorgen.

Mede omdat ik zonder er vooraf ruchtbaarheid aan te hebben gegeven voor deze groep al vier nieuwe gegadigden heb volgt de informatie voor deze ochtend als tweede.
Kosten - Euro 285,- voor zestien lessen van 2.5 uur, inclusief koffie/thee voor en tijdens de lessen.
Betaling voor de eerste les per bank of contant bij aanvang van les 1.

Meest actueel, vers van de naald.
De meest recente informatie over en rond de activiteiten zal steeds op mijn Facebookpagina verschijnen, die kunt u volgen en die kunt u ook liken, iets wat iedere pagina zeer weet te waarderen.
Hierbij de rechtstreekse link - facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht

Meer/nadere informatie binnen dit artikel volgt nog na de eerste publicatie.
Eind deze week zal ik na verwachting weer de beschikking krijgen over de data van mijn in maart gecrashte computer. Daar staan veel toepasselijke afbeeldingen tussen.

Ging het door omstandigheden niet met de kwast dan was/is er altijd nog de tuin, zijn er de bloemen en planten
Dat is ook geen automatisme, daar is en wordt over nagedacht, daarachter zit visie.

De Vicieuze cirkel doorbreken...

Kunst en het levens genieten
dat bijt elkaar niet maar
gaat niet automatisch samen. 

Wie mij eerder al digitaal tegenkwam zal dit begrip zeker al vaker hebben gelezen, het is heftig, maar dankzij de zeer positieve en actieve interventie van Henk van de Graaf van Wijnhuis De Paap in Papendrecht en de vakkennis van Michel van de Linden van VDL Computers heb ik straks weer een perfect werkende computer geheel, ook één voor de les.

Wikipedia geeft deze beschrijving - Een vicieuze cirkel is een situatie waarin iets een bepaald gevolg heeft, terwijl dat gevolg op zijn beurt het eerstgenoemde verschijnsel in stand houdt of versterkt.
Een vicieuze cirkel is dus een situatie waarin een bepaald verschijnsel zichzelf indirect in stand houdt. Is men eenmaal in een vicieuze cirkel terechtgekomen, dan is het bijzonder moeilijk of zelfs onmogelijk daar uit te breken. (Zeker zonder positieve hulp van buiten)

Daarom is het zo'n uitkomst (eindelijk!) dat Henk energie krijgt van mijn verhalen, werk en kennis en ik nu eindelijk zo effectief wordt geholpen zonder enige vorm van neerbuigendheid. Win, win situatie. We gaan positief door met het doorbreken van.

Peter van Loon - De Vereniging 21 Dordrecht.
Telefoon             -  078 6145913

Facebookpagina  - facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht
Pinterest              - www.pinterest.com/petervanloon1
Email                    - peter1959.2009@hotmail.com

De Biesbosch als schilder motief .

Cor Noltee
Bootjes op het Wantij (?)
Olieverf op board
(bron Archief Werkgroep Dordts
impressionisme, Dordrecht)

Het schilderen van de Biesbosch, er bestaat een mooie traditie.
Zo kondigde ikzelf in het vorige bericht, een week geleden, de masterclass serie - Het schilderen van de Biesbosch in waterverf voor gevorderden - die ik ga organiseren aan.
Dat kan zowaar weer nieuwe Biesbosch schilders uit hun tent lokken - het is een eindeloos interessante en gevarieerde bron van inspiratie, gevarieerde thema's waarmee je anno 2017 nog steeds vele kanten op kunt, van zeer herkenbaar tot suggestief abstract en alles daar tussenin. 

Het zijn de Dordtse impressionisten van de 'tweede generatie' als Steef Wijnhoven, Cor Noltee, Thomas van Heck en Wim Jansen waarvan de namen bij de liefhebbers het eerste te binnen schieten, maar ook de generatie voor hen deed de Biesbosch al regelmatig aan, alleen hoefden zij om onderwerpen in de Biesbosch sfeer te vinden niet zo'n afstand af te leggen als de liefhebber van vandaag. 

Marinus Pieter Reus (1865 - 1938) Balkengat.

Direct buiten de stad langs het Wantij sprak men al van de Biesbosch, een schilderachtige omgeving met de watertoren, de balkengaten waarover de schilder Herman Gunneweg (1846 - 1904) in zijn dagboek beschreef dat hij er graag ronddwaalde, en dan is er de reeks balkengaten die de weemoedige Marinus Reus zo graag schilderde, op locatie achter Molen de Nachtegaal, de Vlij en het later in de crisistijd aangelegde Wantijpark.

Aanlegplekje in de Brabantse Biesbosch 2014
c.foto Peter van Loon.

Steef Wijnhoven griendlandschap
olieverf op paneel

Steef Wijnhoven trok al vroeg voor de oorlog met zijn bootje de Biesbosch in net zo graag om er te vissen als te schilderen en weer vele jaren na de oorlog had de kleurrijke Cor Noltee, nummer twee van het driemanschap dat rond de Tweede Wereldoorlog het Dordts impressionisme weer een nieuwe adem gaf, vlak bij de Kop van 't Land zelfs een tweede atelier.
Nog later in 1964 verbleef Noltee, vrij teruggetrokken, in de Brabantse Biesbosch in een huis van Staatsbosbeheer op De Dood, in dat laatste deel voor zijn overlijden maakte hij nog een boeiende ontwikkeling door, van een grijze Dordts Impressionistische grauwe toon naar meer expressieve vaak met het paletmes geschilderde werken.

Cor Noltee (1903 - 1967) Bootjes langs een dijk - tekening met de flowmaster pen op papier.

Cor Noltee  - Biesbosch  olieverf op paneel.

Wim Jansen is voor altijd verbonden als de kunstenaar die zijn artistieke bijdrage aan de twee boeken over de Biesbosch van Kees Rijkhoek leverde en als de in eerste instantie onbekende schilder van wiens hand een Dordts schilderij aan de wand op een clip van Beyoncé prijkte en daardoor ineens 'wereldberoemd' in Dordrecht en ver daarbuiten werd.
Typerend voor Wim Jansen zijn de opvliegende eenden in waterverf die hij vaak schilderde. Hij was de jongste van de vier genoemden van 'de tweede generatie' en het is dan ook te begrijpen dat hij vaak met zijn oudere collega's optrok en er ook door werd beïnvloed, dat is misschien de reden dat hij geen eigen hoofdstuk in Schilders van de Biesbosch kreeg toebedeeld, maar er wel in werd genoemd en afgebeeld.

Thomas van Heck

Thomas van Heck (1910-2006)
Er is is dankzij dochter
Mieke zowaar een museum
gewijd aan Thomas van Heck.

Wie helemaal niet in deze interessante uitgave staat afgebeeld maar wel werd genoemd, is de schilder Thomas van Heck.
Niet dat hij niet door de 'ballotage' van de samenstellers kwam maar omdat hij, hierover gingen verschillende versies van het verhaal door Dordrecht, zelf vond dat hij en niemand anders de Biesbosch schilder bij uitstek was en dat het hele boek daar op afgestemd had moeten zijn. Een gelijkwaardig hoofdstuk aan goed bedoelende amateurs deed zijns inziens geen recht aan zijn rechtmatige status te midden van voorbijgangers waar hij niet zo'n hoge pet  van ophad.
Nu na zoveel jaar jammer voor dit boek en de geschiedschrijving maar jaren later in 2007  publiceerde van Heck's dochter Mieke van Berkel-van Heck een prachtig uitgegeven boek onder de titel - Thomas van Heck - Laatste Dordtse impressionist - Meester van de Biesbosch.

Op Pinterest heb ik speciaal een map/bord gewijd aan Wim Jansen, met afbeeldingen en enkele krantenknipsels, zo kwam AD De Dordtenaar bij mij terecht toen zij werkten aan een artikel rond de Beyoncé hype, zomer 2016.  www.pinterest.com/petervanloon1

In de Brabantse Biesbosch (+/- 1985)
c.foto Peter van Loon
Dankzij zalmschouw bezitter en natuurmens Arie
van de Ree heb ik een onvergetelijke herinnering aan
de tocht die we samen maakten in zijn Zalmschouw
naar en door de Brabantse Biesbosch, waar we
een nacht aan boord sliepen en de volgende morgen
een prachtige mistbank invoeren.

Een tocht met Arie van de Ree leverde voor mij een hele reeks Biesbosch aquarellen op.
Zonder haast deed ik een hoop indrukken op, voelde ik ook de wereld van de schilders die, toch hoe je het ook went of keert, je voorgangers en ijk mogelijkheden zijn, die je dankzij hun werk bewust maakten, leerde kijken - dat voel je op zo'n moment in die verstilde natuur zonder mobiele telefoons en lawaaierige dagjesmensen.

Veel haat en nijd.
Daan Mühlhaus was toen mijn mentor en oudere collega-vriend en die was nu niet bepaald goed te spreken over Thomas van Heck en Wim Jansen, daar zat een hoop oud zeer van ver terug, maar dat weerhield me niet om dankzij de voorspraak van Kunsthandelaar G. Vermeulen, waar ik een tijd lang bijna al mijn verdiende geld spendeerde om er kunst te kopen en waar ik toen bijna kind aan huis was, mijn eerste bezoeken aan Thomas van Heck te brengen.
Daar bleek overduidelijk dat het oud zeer duidelijk wederzijds was.
Ook richting de Bakker's van de lijstenmakerij aan de Spuiweg waar ik toen werkte en waar ik Mühlhaus trouwens had leren kennen. Die deden meestal nogal neerbuigend richting Thomas van Heck en het moet gezegd, zijn schilderijen voor de handel waren niet Thomas' beste werk, maar dat lag op het moment van mijn eerste bezoek aan Thomas van Heck al ver achter hen. Ik zeg hen, want je kunt Thomas van Heck niet los zien van zijn onafscheidelijke vrouw Neeltje.
Ik was oprecht enthousiast over wat ik bij de van Heck's onder ogen kreeg en schroomde niet om bij de Bakker's van mijn respect uit eigen waarneming te getuigen.
Ook tegenover mijn mentor Daan Mühlhaus hield ik me niet op de vlakte, al wist ik gezien de verhalen en ervaringen tot dan toe nooit hoe hij daarop zou reageren.
Thomas van Heck had me in dat huis, op die volle zolder, prachtig werk laten zien, dat kon niemand me meer uit mijn hoofd praten..

Roots, de wereld van een opgroeiende autodidact.

Rietjes
Schilders, kunstenaars, zijn meestal individualisten, regelmatig hebben zij raakpunten met elkaar maar even zo vaak of zelfs nog meer zetten zij zich ten opzichte van elkaar af.
Thomas van Heck had het in de periode dat ik hem ontmoette niet zo op overbodige details en dan vooral rietjes. Wim Jansen, Steef Wijnhoven ook Daan Mühlhaus - 'Zij schilderden vooral rietjes",  en van Heck zei dit dan met het grootste misprijzen, sliste het bijna uit zijn mond en trok daarbij zijn mondhoeken in mineur naar beneden.
Thomas deed duidelijk niet aan rietjes, maar aan breed geschilderde rietmassa's zonder zich nog in, in zijn ogen, onnodige details te verliezen. 'Rietjes!'

Wim Jansen - Biesbosch met opvliegende eenden (detail)
olieverf op board.

Peter van Loon
Winter in de Biesbosch, 2000
waterverf op papier

Veel mogelijkheden.
Ik voerde dit twistpunt tussen kunstenaars op omdat ik hiermee vooral wil laten zien dat je met beeldtaal zoveel uiteenlopende kanten op kunt!

Masterclass serie
Dat wil ik ook duidelijk benadrukken tijdens de masterclass serie -

Peter van Loon
Aan de Nieuwe Merwede 1985
waterverf op papier 12x18 cm
Collectie oud wethouder de Kovel.

Het schilderen van de Biesbosch in waterverf voor gevorderden
Voor deze serie van zes lessen die zaterdag 4 februari om tien uur van start gaat kunt u zich bij mij, Peter van Loon opgeven.

Kosten voor zes ochtenden 115,- euro
Bij deze prijs ga ik ervan uit dat ieder zijn eigen vertrouwde materialen, papier, penselen, verf, meebrengt, anders in overleg een toeslag.
Aanvang 's ochtends tien uur tot 's middags één uur.

Adres Peter van Loon - de Vereniging 21  3311SB Dordrecht (Naast school Groenendijk)


Uiteraard waardeer ik het wanneer u dit bericht met anderen deelt.

Peter van Loon start of op dinsdagavond 29 augustus of op woensdagavond 30 augustus 2017 met een nieuwe reguliere serie schilderen met waterverf voor gevorderden, 16 avonden van 2.5 uur
Kosten 285,- euro.


Inlichtingen en aanmelden

Peter van Loon.
Telefoon                 078 6145913
Facebookpagina   facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht
Pinterest                pinterest.com/petervanloon1

Peter van Loon
Hollandse wolkenlucht boven de Nieuwe Merwede 2016
waterverf op papier

Cor Noltee - olieverf op board

Herman van Zeggeren
Kreekje in de Biesbosch
olieverf (voorheen veiling A.Mak Dordrecht)

Thomas van Heck (1910 - 2006)

Peter van Loon
Dordtse impressionisten - verschenen
in de serie Verhalen van Dordrecht

Cor Noltee - olieverf .

Artikel Wim Jansen.
Aanleiding tentoonstelling
Baggermuseum Sliedrecht

Steef Wijnhoven (1898 - 1969)
Winter in de Biesbosch
olieverf op doek - particulier bezit.

Peter van Loon werkt aan andere vormen naast de reguliere schilderlessen.

Peter van Loon - Provence 5
acryl op marouflé

Eén van de opties.
Schilderen van het Zonnige Zuiden.

Zij die het meemaakten prezen het enthousiasme en de kundigheid, het vermogen dat tijdens de schilderlessen over te brengen en te demonstreren , anderen werden tegelijk enthousiast over de kunst die ik maak - waarom zou ik dan tot september 2017 wachten om er op les gebied inspirerende dingen mee te doen?

Ik was voor mezelf aan het brainstormen en vroeg me het bovenstaande af. Ik ben heel langzaam (door de omstandigheden) een Gordiaanse knoop aan het ontwarren en ik vond al de nodige losse eindjes en dat geeft ruimte om van een weer gemiste kans een nieuwe een andere kans te maken.

Peter van Loon
Zalmdrijver in de Biesbosch.
waterverf op papier - part. verzameling.

Masterclasses, of varianten daarop.
Varianten op een masterclass, te houden bij mij op Atelier De Vereniging. Soms één hele dag, dat hangt van het thema af - soms een reeks van zes lessen, steeds op zaterdag en in overleg vooraf (nu)op de morgen of middag.

De Biesbosch in waterverf voor gevorderden.
De eerste thema reeks van zes,
zaterdagochtenden steeds van tien tot 12.30 uur. zaterdag 28 januari de eerste.

Prijzen - als men de eigen schildersspullen (verf, palet, penselen, papier) zelf meebrengt Euro175,- voor zes ochtenden,
extra toeslag wanneer Peter die materialen moet aanleveren.
Maximaal zeven tot acht deelnemers. 4 aanmeldingen op dit moment.

Grillige knotwilgen in de
Merwelanden.
(c. foto Peter van Loon)

Dag masterclass.
De zaterdag 21 januari ervoor heb ik een masterclass, een ochtend en middag, voor één persoon aangeboden door diens kinderen, ook een idee.

Denk ook aan een ouder idee - Het schilderen van het Zonnige Zuiden in acryl (voor gevorderden?)
Dordrecht en het water.....
Dordts impressionisme.... maar dan met kleur!
Wolkenlucht in waterverf voor gevorderden (een dag-masterclass)

Opties teveel om op te noemen, maar ik schreef het al, ik ben aan het brainstormen en ik hoor graag of het mensen aanspreekt, het zin heeft de ideeën verder te ontwikkelen.

De Merwelanden vanaf het water.   (c.foto Peter van Loon)

Voorkeur voor telefoon.
Ik kan mondeling veel meer dan als die halve digibeet die langzaam met één vinger tikt en chronisch tijd tot focus tekort komt - dus nog steeds een sterke voorkeur voor de telefoon. Het is duidelijker, uiteindelijk sneller en leuker, effectiever, veel socialer en bedenk op les is er veel begeleiding dus ook veel contact en uitwisseling.
Waarom zou de telefoon dan een drempel moeten zijn?

Ik overdrijf niet wanneer ik in vertrouwen beken dat ik de afgelopen maanden chronisch tijd tot focus tekort kom -- dat is met een niet doorbroken v.c. ook geen wonder.  Daarom beschouwde ik dit bericht als een kladversie, maar door het genoemde fenomeen (v.c. = een vicieuze cirkel) kon het goed zijn dat het bericht bleef zoals ik het in eerste instantie op mijn weblog plaatste.
Om de v.c. te doorbreken zijn inspirerende lessen met een gezonde wisselwerking en positieve uitstraling een belangrijke welkome bijdrage en sla zo meerdere vliegen in één klap.

Peter van Loon
De Vereniging 21 3311SB Dordrecht
Facebookpagina  facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht
Telefoon 078 6145913
Borden op Pinterest www.pinterest.com/petervanloon1

Oplossingen voor problemen zijn gebaat bij communicatie, is de beste niet de de mondelinge?

Is in de praktijk niet één van de
oorzaken tot nog meer verwijde-
ring dat men dit soort raad in de
wind slaat en eerder en sneller
geneigd  is het geduld te
verliezen wanneer de overhaaste
conclusie getrokken wordt dat de
vragende partij niet wil luisteren
en men daar al snel sancties aan
verbind. '' Hij luistert toch niet
naar wat ik aandraag, ik trek
mijn handen er vanaf!''
Maar wie luistert er nu niet?

Dat lijkt zo klaar als een klontje, maar kennelijk is dat in de praktijk niet zo vanzelfsprekend als de logica en het gezonde verstand ingeven. Als de potentiële welgezinden in de dagelijkse praktijk van een vicieuze cirkel situatie structureel alles in de strijd gooit om het gesprek, het mondelinge gesprek, niet aan te gaan, ja eerder te frustreren en naar het oneindige te dirigeren dan zit je als roepende in de woestijn met een kollossaal probleem en een extreem slecht en beperkt bereik.

Een vicieuze cirkel heeft zo zijn eigen logica en de niet communicatie is natuurlijk koren op de molen van een situatie, een vicieuze cirkel, die juist bestaat, leeft en floreert op de gevolgen van het onbegrip, het misverstand, de vooroordelen, veel dat vaak direct voortkomt uit onwetendheid, alles mede een gevolg van zulke non-communicatie. Daar bovenop heeft de gemiddelde mens in regel weinig haast om wat aan zo'n situatie te veranderen en er bovendien weinig voeling voor dat een spreekwoord als - Als het kalf verdronken is dempt men de put - niet zomaar niets is ontstaan.

Het is digitaal lastig om door te la-
ten schemeren hoe een omklemming
binnen een vicieuze cirkel en het ge-
vecht voor een route om eruit te kun-
nen komen aanvoelt. Deze, Kafka
Het Proces, komt behoorlijk dichtbij.

Maar, moet je een mens dan tot een gesprek dwingen, is dan een gerechtigde vraag. Persoonlijk denk ik in beginsel van niet omdat ik betwijfel dat dwang iets van blijvende waarde kan opleveren. Ik geloof in overredingskracht en vooral goede wil en gezond verstand, maar dat is meteen ook één van de zwakheden van die positie, dat is zeldzaam en te vaak afhankelijk van het goede voorbeeld.
Het gezonde verstand moet je nu juist in een vicieuze cirkel met een nachtkaarsje zoeken, het blijft angstvallig ver uit de buurt zodat het goede voorbeeld ook maar niet wordt gestimuleerd en eindelijk eens wil opstaan. Goede voorbeelden moeten wel zichtbaar zijn, anders zijn ze lang niet zo effectief als mogelijk en effectiviteit moet nu juist sterk nagestreefd kunnen worden als de beschikbare middelen zo zeldzaam en beperkt blijven.

Op wat men niet heeft opgebouwd kan men niet terugvallen - kapitaal maak je met kapitaal.

Verkoop organiseren?
Om de gevolgen van de vaak genoemde vicieuze cirkel enigszins te doorstaan strijd men op vele
fronten tegelijk en komt men chronisch mankracht, (je kunt jezelf nu eenmaal niet meerdere
keren klonen zoals in de film Multiplcity) en zogenaamde quallity time tekort. Gisteren was ik
de hele dag bezig met onderzoeken en het bij elkaar verzamelen van dat wat ik eventueel in de
huidige meest acute nood kan inzetten om snel aan situatie verbetering te kunnen werken.
Ook hier werkt het jarenlange isolement, geen voeling hebben met en het halve digibeet zijn
onpraktisch tegen en maakt het onzeker wat te kunnen doen. Profiteurs van andermans ellende
bestaan er genoeg maar steun bij de slimste aanpak zou misschien wel een wereld aan verschil
kunnen maken. Delta- of Marshallplan, zie de pagina, zie kolom rechts.

Het constant nijpende, zeker van de actuele situatie, kan met het bovenstaande bij lange na niet gesymboliseerd of uitgedrukt worden, de foto van eind vorige week van de inhoud van mijn portemonnee - mijn overgebleven besteedbare kapitaal - die ik op het internet plaatste maar er nul komma nul reactie en of bereik mee uitlokte vertelt het veel treffender. Ik ben de deur niet uit geweest en ik kan er dit weekend nog wat goedkope havermout en een paar liter melk van kopen, maar de noodzakelijke reparaties aan mijn vaak blokkerende computer (Student aan huis) moet ik nog langer uitstellen, wat het isolement en vooral de nadrukkelijke confrontatie met de beperkte gereedschappen om er uit te komen wanhopig makend. De somberste gedachten komen dan toch weer aan de deur kloppen, want alle hoop wordt weer de zoveelste keer de bodem ingeslagen.

'De man, de man, hij ziet altoos meteen oplossingen zonder eerst goed stil te staan bij het probleem.' (citaat uit de blokkade van Renate Dorrestein.)

Eén van de visuele middelen die ik heb
benut in mijn vele pogingen het kwartje
te laten vallen, maar ontkenning en on-
derschatting zijn een constante rode
draad binnen de vicieuze cirkel
Stigmatisering, vooroordelen, hard-
leersheid en vrijwillige onwetendheid
deden ook nog eens bitter weinig goed
voor de vooruitgang in de zaak.

Het kwartje wil maar niet vallen.
Mijn mannelijke cursisten van de aquarel cursus vertelde ik begin januari 2015 van mijn vicieuze cirkel, het ongelijke gevecht en de incidentele staat van somberheid, moedeloosheid, onveiligheid en geblokkeerd die bij deze soort van vicieuze cirkel om de hoek komt kijken.
We hadden al een half jaar samen gewerkt en ik had zo goed als alles voor me gehouden, maar dat is ongezond en contra-productief en op den duur een onhoudbare situatie.Toen ik mijn teksten van 2014 richting jaarwisseling nog eens terug las schoot een stevige kikker in mijn keel, zo opbouwend en leerzaam die teksten in de kern waren en hoe weinig er ook toen mee werd gedaan.
Daarom is het frappant hoe de heren reageerden en de meest opvallende citeer ik nog eens;  ''Jij somber, depressief? Dat kan ik niet geloven, je bent bij onze lessen altijd zo positief en stimulerend, dat wil er bij mij niet in!'' Ook de anderen gaven niet aan dat de lessen er bepaald niet onder hadden geleden.
Heel behoedzaam heb ik de heren, we hadden inmiddels een band opgebouwd, op te voeden en door te laten schemeren waar ik op hoopte dat zij mij mee behulpzaam zouden willen zijn. Op basis van slechte ervaringen met anderen, vroeger in de tijd na Tikky Buytinks overlijden'  8 juli 2008, druk en drukte ik iedereen nadrukkelijk op het hart dat zij als zij iets niet goed begrepen en/of als er misverstanden dreigden zij toch vooral de telefoon moesten pakken en niet moesten gaan modderen.
Later bleek dat dit advies van een ervaringsdeskundige op cruciale momenten slordig aan de laars werd gelapt, met uiteindelijk in de zomer van 2015 geen stap in de goede richting maar een grote terugslag in het verkrijgen van meer positieve opties, enige verlichting onder de druk van de vicieuze cirkel.
Of de duivel er mee speelde.

Het stigma, de schadelijke vooroordelen, het brengt onmacht.

De gevolgen van vooroordelen, ik loop er al minimaal al acht jaar zonder genade tegenaan
en dat pakt en pakte buitengewoon slecht uit, het was dan ook bijna een troost toen ik
merkte dat dit 'op hoog niveau' in het veld ook wordt onderkend en dat men daar de schade
ziet en vind dat er iets aan gedaan moet worden door middel van een bewustzijn campagne.
Dit stuk uit het persbericht haalde ik van de web-site en liet ik elders al zien. Geen respons.

Je leest deze tekst, de aanhef van het persbericht men is het zat! - Ik mocht het niet zat zijn, terwijl
ik onderwijl de ernstig nadelige gevolgen in alle (ver)eenzaamheid moest dragen en
maar moest zien te repareren,. Men had toch het stigma dat men te pas  en te onpas gebruikte
om mijn waarschuwende signalen niet aux serieux te hoeven nemen. ''Ga naar een psy-
chiater en laat je pillen voorschrijven!''

Acht jaar geleden gebruikte ik de informatie van een van oorsprong Belgische web-site
waar vandaan ik ook deze tekst plukte om mijn familie te waarschuwen voor dit gevaar.
U moet begrijpen dat dit nog een periode van hoogtij was voor de ontkenningen de dood-
doeners, het wegkijken en het ongenuanceerd beschuldigen aan de ene kant - 'Je bent gek!'
en het wegkijken en pappen en nathouden aan de andere kant en de communicatie verder
overlaten aan mensen die er niets van snapten en/of geen poot wensten uit te steken omdat zij
gevoelens van wrok  jegens de halve wereld hadden.

De piramide van Maslow laat,
mits u het begrijpt en zich erin
kunt verplaatsen, zien dat er
hier van ontplooiing weinig
terecht kan komen omdat de
struggle for life, de strijd om
het naakte bestaan en de eerste
levensbehoeften, alles opeist
er is verre sprake van de
benodigde rust en veiligheid

Tussentijds.
Dit bericht is zeker niet volledig en veel blijft nog onderbelicht. Dat is ook altijd één van de dilemma's, vertel ik niet teveel, vertel ik wel genoeg, hoe krijg ik überhaupt nog een opbouwend gehoor?
Dan is er het nijpende aan de situatie die kennelijk alleen het recht heeft van nijpend naar nog nijpender af te glijden maar niet het recht heeft gehoord en in dat verlengde doorbroken te worden.
Ik plaatste het al omdat ik er al een groot deel aan gewerkt heb en de functie als nod- en hartenkreet in ongewijzigde toestand meer prioriteit heeft dan de volledigheid van het bericht. Per slot van rekening breek ik ook hier weer opnieuw een lans voor de directe mondelinge of zelfs face to face communicatie ter versnelling tot een proces tot beter.
Vaak beloof ik nog verder aan een bericht te werken, maar ik ben zwaar onderbemand en bovendien zakt ook iedere keer me de moed in de schoenen als ik vast moet stellen dat alle moeite voor de zoveelste keer vergeefs was en ik op de beruchte muur van het stilzwijgen, de laksheid en de onverschilligheid stuitte, maar ondertussen wel weer mijn nest 'bevuilde' omdat dit soort teksten keer op keer massa's mensen ook afschrikt en ver van mijn deur houdt. het is niet voor niets een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden.
Maar ik moet ook eten dus ik publiceer, de beschouwelijke kant en de wetenschap is elders te vinden.
Bovendien zijn er op dit weblog twee pagina's gewijd aan de vicieuze cirkel die amper werden gelezen terwijl ze zoveel basis geven. 

Peter van Loon
Telefoon               078 6145913

De zeldzame keren dat ik in acht jaar tijd in de gelegenheid kwam mijn vicieuze cirkel situatie uit te leggen en men zo langzaam of niet begreep of er zoals gewoonlijk te weinig tijd voor uittrok probeerde ik mensen op uitzendingen, artikelen, films (Multiplicity, Cast away, the gathering) DWDD met Joost Zwagerman, en meer veel meer te wijzen. ''Ken ik niet, weet ik niet, ken ik niet bij''  men zei niet ''Kost me teveel moeite.''
Ik schreef al ik ben een halve digibeet en zwaar onderbezet. Liefst had ik alles in dit soort blogs ingebouwd om alle verhalen te stroomlijnen en zo effectief mogelijk te maken, het absolute streven. Ik kon het niet, maar toen ik Pinterest in de gate kreeg heb ik 31 borden gemaakt. Op de meeste geef ik, op die in het kader van de vicieuze cirkel staat er sids lang een hoop bij elkaar dat de potentie heeft te informeren, extra toe te lichten, vooroordelen te benoemen, filmpjes en uitzendingen met één druk op de knop te bekijken en/of te beluisteren. Vaak schreef ik er nog een toelichting bij..... alles voor de kat zijn staart. Er kwam geen enkele inhoudelijke vraag.
En dan was er in het verleden wel eens iemand die het bestond te vragen; ''Doe je er zelf ook iets aan?''
Facebook-pagina facebook.com/petervanloondordrechtnl
Pinterest               pinterest.com/petervanloon1

Schildercursussen aquarelleren en acryl voor gevorderden, Peter van Loon starten januari 2017.

Waterverf materialen.

In januari start de bekende Dordtse schilder Peter van Loon weer met twee nieuwe reeksen lessen in schilderen voor gevorderden.
De één voor aquarel de andere acrylverf.

Op woensdagavonden 2017 wil ik met de groep - aquarelleren voor gevorderden starten - en op de vrijdagochtend de groep - schilderen met acryl voor gevorderden.

Extra te plannen
Peter plant op zaterdagen speciale masterclasses te gaan organiseren, soms een volle dag, soms een serie van zes ochtenden of middagen, steeds op zaterdag.
Het eerste thema dat hij overweegt - 

De Biesbosch in aquarel voor gevorderden.

Serie van zes zaterdagochtenden.  Ik pols of hier voldoende animo voor zal zijn om het met succes te organiseren.  Maximaal zeven deelnemers.
Inlichtingen, support en overleg telefoon 078 6145913


De reguliere vaste lessen.

Peter van Loon
Wiinter, de oude Spuihaven in Dordrecht
waterverf op papier (detail)

Aquarelleren voor gevorderden.
De reguliere cursus aquarelleren voor gevorderden, vindt op de woensdagavond om 19.45 uur plaats en zal 16 lessen van 2.5 uur omvatten.
De kosten voor 16 lessen bedraagt E 275,-, inclusief koffie en/of thee.
Maximaal 7 personen. 1 eerste aanmelding.

Peter van Loon
Provence 10 -  2007/2016 acryl op paneel 60 x 60 cm
Schilderen van het zonnige zuiden, een mooie
optie voor een masterclass of een variant erop.

Schilderen met acryl voor gevorderden.
Deze cursus start op woensdagochtend januari 2017 om 9.45 uur. en zal eveneens zestien lessen van 2.5 uur omvatten..
De kosten voor deze zestien lessen bedraagt eveneens E 275,- inclusief koffie en/of thee. (betaling voor aanvang van les een)
          Maximaal zes personen.



Meer informatie

Adres                      De Vereniging 21 3311SB Dordrecht
Telefoon                 078 6145913
Website                  www.petervanloondordrecht.nl
Facebook-pagina  facebook.com/petervanloondordrechtnl
Pinterest                pinterest.com/petervanloon1

75 - Een droom na een week vol elementen van de struggle for survival.

Struggle for survival, dat is wat je binnen deze vicieuze cirkel dagelijks voornamelijk aan het doen bent. Dat bepaald het reilen en zeilen binnen deze gevangenis voor een groot deel. Het bepaald en stuurt het, terwijl je om er uit te kunnen komen juist optimaal in de gelegenheid zou moeten zijn om dat te kunnen doen waar je voor bestaat en waar je goed in bent, schilderen. Schilderen om er uiteindelijk weer acceptabel en liefst ook nog fier uit te komen voordat het überhaupt niet meer zal hoeven.

Als je de moeite neemt je een beetje
in de thematiek te verdiepen kun je al
beginnen de vrijwillige onwetendheid
als achterhaald te beschouwen
en er naar te gaan handelen

Voor het doorbreken van die patronen heb ik genoeg pleidooien voor geschreven, heb ik evenzovele balletjes voor opgegooid en me vaak genoeg en meer dan goed voor me was kwetsbaar voor opgesteld.
Ook deze week was weer bizar, vol van het absurde en het contra-productieve, boordevol oorzaak en gevolg elementen, pijnlijk vol onhandig isolement. Dat isolement, dat zou men zich beter moeten realiseren, schiet bij het doorbreken van een vicieuze cirkel juist niet op, helpt niet, werkt enorm tegen.

Op wat je niet hebt opgebouwd kun je ook niet terugvallen.
Dat is een cynische vaststelling, maar de realiteit, daarom blijf je je waar je kunt inzetten voor verbetering, voor beweging richting erkenning in plaats van de eeuwige onterechte en zwaar misplaatste ontkenning, een veel te lang telkens maar weer opnieuw uitgestelde en vaak gesaboteerde en onmogelijk gemaakte start richting bescheiden doelstellingen en een vorm van rehabilitatie. Daarbij noodzakelijk ook het aan de kaak stellen van de misstanden en het ter discussie beginnen te stellen van het kwalijke stigma.

De duidelijke droom vannacht.

In plaats van toen een praktische en morele steun
op de  achtergrond te betekenen slaagde mijn fa-
milie, die toch al als los zand aan elkaar hing, erin
er een grotere puinhoop van te maken, zij vervielen
in stigmatisering terwijl zij veel beter hadden kun-
nen en zeker ook hadden moeten weten.

Ik moest zelfs na te lang vechten tegen de bierkaai,
uit puur zelfbehoud de contacten met mijn familie
verbreken.

Een stap uit wanhoop en ui zelfbescherming waar
mijn niet geheel 'smetteloze'  moedertje naast ikzelf
nog het meest de dupe van werd, de rest kon het,
was al ruimschoots gebleken, vrij weinig schelen. 

Die hadden mij door die ongelukkige vorm van
stigmatisering en door de minstens zo ongelukkige
familie verhoudingen al op voorhand afgeschreven,
nog voor er überhaupt één fatsoenlijk gevecht ge-
leverd was. Kort na dat moment van wanhoop
schreef ik voor het eerst in het openbaar over de

vicieuze cirkel,een help, een noodkreet,  indirect
ook de deur naar beter begrip op een kier latend.

Een jaar later kon ik pas enige rust binnen de
gerezen situatie vinden, de gijzelende hoop op
beter laten varen en het ook daadwerkelijk
beginnen los te laten.

Toen dat moment in kaart gebracht kon worden
sprak mijn therapeut-light achteraf van het begin
van mijn 'genezing'

wat wel aangeeft dat na grondige neutrale analyse
de kwalijke mechanismen en ongezonde  manipula-
tie binnen de familieverbanden gezien, benoemd en
erkend werden en het mij bevestigde dat er binnen
de geboden verhoudingen niet veel anders meer
restte dan die eenzame, machteloze maar duidelijke
- het kan zo niet langer - stap.

Mijn toen nog lastig benoembare onbehagen rees
vooral rond de uitingen voortkomend uit de laks-
heid en vergaande stigmatisering, het handelen
en be(ver)oordelen op basis van misplaatste voor-
oordelen, verdraaiingen, getuigenissen van amper
voor deze rol geschikten, oogluikend en passief 
toegestane schadelijke dolken in de rug, die als
een kankergezwel mochten blijven door etteren
de in stand houding van boute leugens die het het
zinvolle gesprek bij voorbaat zeer lastig maakten.
Terwijl er niemand zich ooit enige moeite
heeft getroost de feiten van fictie te onderscheiden,
naar achtergronden en de vele verklarende en ver-
zachtende omstandigheden te zoeken, informeren
om achteraf nog wat acceptabel bij te sturen en
indien mogelijk te kunnen repareren.

Ik droomde vannacht dat ik er ineens niet meer alleen in stond, dat ik niet een trainerende saboterende familie had maar één waarvan de neuzen dezelfde kant op stonden.
Voor zover mijn kennis reikt kies je je eigen nachtelijke dromen niet, maar het is achteraf niet zo vreemd dat in die droom ineens mijn familie zo prominent aanwezig was.
Afgelopen vrijdagmiddag had ik mijn 89 jarige tante nog gezien en gesproken en daarnaast confronteerde 's ochtend het contact met mijn nieuwe en enige cursist me nog eens uiterst pijnlijk met het in wezen uitzichtloze van het gehele verhaal.

Die twee stonden en staan in feite even symbool voor de diepgewortelde gebruiken in de samenleving rond en met deze thematiek. Men verdedigd alles dat door de onwetendheid en stigmatisering gemeengoed werd en blijft. Verklaart en vergoelijkt het nadoen en napraten van gedrag dat kritiekloos voortkomt uit, en aangestuurd wordt door de talloze schadelijke vooroordelen en ongelukkige aannames en is niet in staat en bereid een opening naar de ware aard van de problematiek te maken en neemt het wel op voor het 'foute'  maar niet voor de noodzakelijke 'nieuwe' inzichten en gedragscoden.

Voor ik verder ga.
'GGZ Friesland is het zat. Niemand is zijn stoornis.'
Dit citaat uit een persbericht ter inleiding van een campagne die de schadelijke gevolgen van vooroordelen onder de aandacht wil brengen en uit de wereld wil helpen.
In voorgaande berichten schreef ik hier al zeer uitvoerig over en verwees ik er ook al meerdere keren naar.
Dat ik dit zo vaak moet herhalen spreekt al boekdelen, maar zegt uiteindelijk meer over het gehoor en/of gebrek aan gehoor dan over mij.
Ik lever zelf mijn niet aflatende bijdragen aan de noodzakelijke bewustwording en de noodzakelijke aanklacht tegen stigmatisering en haar immens kwalijke en ingrijpende gevolgen.

Terwijl ik dit schrijf en onderwijl research doe.....
.....gaat de telefoon. Mijn tante Hetty, waar ik afgelopen vrijdag nog was:
'Hoe gaat het Peter?' -  'Ik ben net aan het schrijven.' - 'Hou nu eens op met dat ouwehoeren, je jaagt al je leerlingen weg!'

Ik had net nog een passage uit een artikel in Trouw opgeschreven: In contact komen, praten, naast iemand staan écht meeleven, zijn of haar leed erkennen - in de praktijk is het moeilijk. De reflex van gewone mensen - lees: geen ervaren hulpverleners - is vaak: 'Zelfdoding mág niet, dat kun je ons niet aan doen! Of 'Ga alsjeblieft in therapie, doe er iets aan, fix het! Of een variant op: 'Kop op, morgen is het beter!
Dat is goed bedoeld en tegelijkertijd een ontkenning van de ondraaglijke  last die de ander op zijn schouders torst.

Geen betrouwbaar beeld van de werkelijkheid.
De karikatuur van de werkelijkheid van waaruit  mijn tante denkt, dacht en meende te moeten handelen omdat zij niet beter weet, de karikatuur die in zijn verschijningsvorm wel model kan staan voor de misvattingen en handelswijzen alom, staat wel in schril contrast tot de werkelijkheid en tot deze van meer empathie en inzicht getuigende tekst in Trouw van meer in de materie ingevoerden.
In een notendop typeert dit ook steeds de onmogelijke spagaat, de onmogelijke positie van waaruit ik steeds weer moest zien te gaan bouwen, een onwerkbare situatie die hier door de omgeving op afstand scrupule loos in stand gelaten werd en wordt.

Bron Brené Brown.
Zie ook op mijn rijkbelegde bord
op Pinterest.

Geen goedkope makkelijke praatjes.
Nu noemt men de gevolgen van deze onverkwikkelijke vormen van ontkenning en discriminatie in het jargon ook wel de tweede ziekte
Toen ik daar ook binnen de familie mee te maken kreeg wist ik daar nog niets officieels en wetenschappelijk onderbouwd van, maar ik voelde wel dat er qua moraal nogal veel gewoonweg niet klopte, dat er opvallend sterk met twee soorten van recht werd gewerkt er met twee of meer maten werd gemeten.
Zij maakten het vanuit de breed gedragen en breed toegepaste vrijwillige onwetendheid nog onnodig veel meer erger, wreder en eenzamer en vooral kanslozer.

De zorg voor mijn Muze.

Francisca (Tikky) Buytink
17 november 1915 - 8 juli 2008

Bovenop het absurde binnen zulke onverkwikkelijke zaken was bovendien ook nog de praktische uitkomst dat ik er in de praktijk nog eens extra zwaar voor 'gestraft' werd dat ik jarenlang mijn Muze onbezoldigd had verzorgd en begeleid - burgerparticipatie avant la lettre - en er in die onverwacht lange periode daarnaast geen oog, aandacht, ruimte, energie en gelegenheid overbleef voor de behartiging van mijn sterk achtergebleven belangen als niet gesponsorde, zo lastig herstellende kunstenaar in een razendsnel en radicaal veranderende wereld. Zodoende had het duidelijk kunnen zijn dat er vanaf de zomer van 2008, na het overlijden van mijn Muze, wel een zeer grote inhaalslag noodzakelijk was, ik stond (en sta) al die tijd bijna letterlijk met lege handen. Ook omdat binnen zo'n proces waarin de lusten en de lasten zo ongelijk en ongelukkig verdeeld werden al spaanders waren gevallen en breuken en barsten ontstaan en ook toen al misverstanden ontstonden en mochten blijven. Dat is niet nieuw. Bovendien moest het al die tijd, ervoor en erna, ook nog eens zonder een deugdelijk en vooral mens(w)aardig vangnet.

Ik heb me er nooit achter verscholen, maar men kan het toch ook moeilijk blijven ontkennen terwijl het begrip voor mijn vicieuze cirkel en het respect voor de overlevingskunst al zo lang nul komma nul is.
Men zweeg terwijl beeldvorming, erosie en zwaartekracht gewoon wel hun werk bleven doen.

Afschuifcultuur.
(Je kon en kunt het niet aan mensen van tachtig-plus overlaten.)

Zorgvuldigheid is ook controleren of men alles wel goed
begrepen heeft. Dat kun je van iemand van 89 niet meer
verlangen, anderen hadden die rol op belangrijke en
cruciale momenten kunnen overnemen men deed niets
.
Verzuim is een rode draad binnen de vicieuze cirkel
dat bevorderd de werking ervan, werkt het nog eens
extra in de hand en blijft dit onveranderd doen.
Vanaf dag éen nam men het met het zorgvuldigheids-
beginsel niet al te nauw, nam alles totaal niet serieus,
en deed chronisch aan onderschatting, dat had vele
nare en ingrijpende gevolgen.

De mensen die nog enigszins handelden zoals mijn tante, en dat valt sterk in hen zeer te prijzen, wisten en weten in hoofdlijnen niet waar Abraham in deze de mosterd haalt, weten het totaal niet te duiden en te plaatsen, snappen niet wat hier nu eigenlijk allemaal speelt en speelde. Zij denken het te weten.
Dat kun en kon je eenvoudigweg ook niet aan hen (alleen) overlaten!  In die rol en die positie maakten zij keer op keer als de beruchte olifant in de porseleinkast grote en pijnlijk lelijke brokken.
Je kon hen serieus nemen erop afgaan en geduldig met hen gaan praten, op zulke momenten zelfs helder van hen gelijk krijgen, maar de volgende dag waren zij op de hoofdlijnen weer alles vergeten en koersten zij weer op het voor hen vertrouwde, vastgebakken,  maar qua feiten en qua impact totaal verdraaide en vervalste beeld.

Verloren gaan van weer een dag werk.

Zondag was de nood tot een volgend pleidooi zo tastbaar en maandag was ik nog zo sterk en helder geïnspireerd aan het schrijven geweest dat het doodzonde is dat maandagavond de vruchten van die dag arbeid na een technische handeling verloren zijn gegaan, (hoe dat kon snap ik niet, ik ben ook maar een self-made halve digibeet, komt ook door de VC) en ook niet meer terug te vinden zijn. Het is al van de gekke dat de vicieuze cirkel nog steeds zo krachtig doorwerkt en ik sta daar nog steeds net zo geïsoleerd in (nee erger) dat ik nog zo vaak in de pen moest klimmen.
Alles houdt verband en houdt elkaar in een wurggreep maakt een neerwaartse spiraal.Gisteren heb ik gepoogd veel te repareren, maar dat verloren stuk, dat heldere geïnspireerde brede beeld...... ik heb niet meer de puf, de verontwaardiging en het geloof in de rechtvaardigheid van gezond denkende mensen. Ik krijg zelf steeds meer inzicht, maar men zit nog in de oude vooroordelen, reflexen en eigen schijnwereld, de eigen comfortzone die men niet durft te verlaten. De aloude afschuif mechanismen, verschuilen achter een ander. De Dickensiaanse vormen van onrecht, onverschilligheid en wreedheid in de uitwerking.

In het veld kan men het niet langer
aanzien en gaat over tot actie.
Bewustwordingscampagnes. Weg met
het overduidelijk schadelijke!

Geur van depressie, maak dat je wegkomt!
Bijna iedereen denkt er wat van te weten, denkt op basis van voorbeelden uit eigen ruime kring, ervaringen dicht bij of op afstand er over te kunnen en mogen meepraten, denkt makkelijk te kunnen oordelen en schroomt niet snel te veroordelen, te stigmatiseren.
Wat het gesprek, de dialoog meteen weet te frustreren is dat de meeste mensen in de maatschappij, mensen die zelf over het algemeen niet uitblinken in grote zelfkennis en zelfkritiek, alles dat afwijkt van het gangbare al snel in een hokje plaatst. De hapklare brok aan smalltalk staat men misschien toe, alles dat eng en vreemd lijkt gaat men uit de weg en voor wat ogenschijnlijk meer moeite kost weigert men zeker tijd voor vrij te maken.
Er komt een bizarre cocktail aan gangbare uitvluchten, dooddoeners, afschuivingen ontkenningen en wat dies meer aan te pas om er ver vandaan te blijven, er met de grootst mogelijke boog omheen te zeilen om het eigen onzekere gemoed niet op de tocht te hoeven zetten.
Dan is men al zonder het te beseffen begonnen fout na fout op te stapelen, maar dit is zo wijd verbreid dat men u er niet op zal aanspreken, sterker nog men zal uw argumenten voor zoete koek aannemen en graag onderschrijven want iedereen wast de handen in...... Eén en al begrip, iedereen doet het, het zit diep geworteld en men praat de reflexen nog steeds goed terwijl men niet op het idee komt voorzichtig een pleidooi te beginnen voor een andere kijk op.
Toch is de taal vergeven van spreekwoorden en gezegden die juist uit oeroude ervaring leren dat het tegenovergestelde mensen helpt (het zijn de kleine dingen die het doen, gedeelde smart is halve smart et cetera et cetera), deugd doet, vooral een mens menselijk laat.

Hoop is het beste antidepressivum. (moeder Theresa) 

Maslov laat de voorwaarden tot
ontplooiing aan de hand van zijn
wetenschappelijke piramide model
zien, en begrijpen.

Voortschrijdend inzicht leert dat de rol van de omgeving veel kwaad kan, maar ook veel goeds kan betekenen en in feite onmisbaar is binnen de cocktail aan factoren die SAMEN kunnen helpen. Net zoals bijvoorbeeld tegenwoordig een goed afgewogen cocktail de levenskwaliteit van aidspatiënten aanmerkelijk heeft weten te verbeteren. Het is nog steeds niet te genezen.
Als je een beetje kunt multitasken, overlevers zonder middelen moeten wel, en ook nog aan nieuwsgaring doet dan kan het niemand zijn ontgaan dat de overheid al een eeuwigheid aan bezuinigen doet, overal sterk terug treed en omgekeerd ook poogt de samenleving meer verantwoordelijkheden te geven. Burgerparticipatie was het toverwoord dat uit de hoge hoed werd getoverd . De vreemde paradox doet zich nu voor dat wanneer het om als 'lastig' ervaren kwesties gaat de samenleving nu juist in koor roept; ''Dat is een taak voor de overheid!'' In de praktijk geven beide kanten niet thuis maar tegelijkertijd maken zij het de mensen zo zwaar mogelijk, vogelvrij,  het praktisch onmogelijk fatsoenlijk de eigen broek op te houden, laat staan investeringen voor de toekomst te doen.

Knarst en kraakt dit om begrijpelijke redenen dan plakt men weer snel en o zo kritiekloos één van de vele etiketten waar het palet van de stigmatisering vol mee is, daarmee onnadenkend de mogelijkheden tot het eigen broek op houden van de goedwillende, hard vechtende survivor weer meerdere stappen verder in de wielen rijdend.Voor de oplossing ligt nu niet direct de rode loper uit, is de ene barrière genomen dan wordt er een volgende opgeworpen en dat gaat maar door, dat kost tijd kracht, aandacht en energie en die is dan weer niet beschikbaar voor........
Dat is een vicieuze cirkel binnen deze vicieuze cirkel. Dat is de vicieuze cirkel!

Teveel dooddoeners kan nooit goed zijn.
Nu schroomt men totaal niet om mensen van alles toe te voegen zoals het rijtje hiernaast, en al is een mens nog zo sterk, nog zo zelfstandig denkend en handelend, het laat je niet ongemoeid en onberoerd, het tast je fundamenten aan. In Zomergasten liet X nog een paar vermaarde experimenten zien die zonder meer hielpen aantonen dat discriminatie meetbaar mensen aanvreet, mensen ernstig doet verpieteren.
Gelijke kansen bestaan helemaal al niet, kansen willens en wetens om zeep brengen is een niet voor de wet strafbare misdaad. Het is moreel laakbaar het onrecht dood te zwijgen, vrij te pleiten, de hand boven het hoofd te houden terwijl men er passief omheen beweegt.

Ik denk nog steeds, of ik moet blijven denken - het kan ook anders.
Dat klinkt niet depressief!

Een schaakbord met rampzalige stukken.
Analyse leert dat ik het op mijn schaakbord moet doen met een uiterst beperkt assortiment aan schaakstukken, en het lijkt wel dat die stukken ook nog eens lastige gebreken en eigenaardigheden hebben om het mild te zeggen, ze zijn ongeschikt voor hun 'toevallige'taak door hun toevallige positie e de vicieuze cirkel zorgt er wel voor dat meer geschikte pionnen ver van mijn bord blijven.
Het wereldkampioenschap of een toernooiwinst kan ik dus sowieso rustig vergeten, maar daar ligt ook niet mijn ambitie. Maar een partij die niet gespeeld mag worden?!!
De weinige stukken (een kladje)
Mijn tante  -  verhaal bekend.
Velen die niet over hun eigen schaduw heen kunnen stappen, kuddedieren, volgers, geen autonome geesten.
Facebook - de vind ik leuk club. de val me hier niet mee lastig oogklepkoesteraars
Telefoon   -  men is het gebruik verleerd.
Effectief persoonlijk contact -  te weinig visie aanwezig om te kunnen bedenken dat dat de kortste en beste  weg is.
Goede voorbeelden - als die uitblijven kunnen zij ook niet gevolgd worden.
Sneeuwbaleffect  -  niet als ondergetekende ieder vlokje persoonlijk moet vooruit duwen.

De mogelijkheden tot eigen inbreng laten
zich door deze cartoon van de Amerikaanse
minister van buitenlandse zaken Carry
typeren, je moet een duivelskunstenaar zijn
en jongleren met veel explosief materiaal
bovendien ook nog op het slappe koord
zonder vaste grond onder de voeten.

Eigen inbreng - niet als je alles alleen moet doen en in de praktijk wel tien beroepen moet uitoefenen en de handen bovendien op de rug gebonden zijn en je ondertussen langzaam gewurgd wordt.
Cursisten -  een complete groep doet niet aan Facebook en traineerden vele andere vormen voordien, weer een andere groep was niet vooruit te branden en luisterde nog slechter.
Veel van de karakteristieken zijn in dit bericht terug te vinden.
Daar waar het meeste potentieel zat en het wel degelijk probeerden waren degenen die zelf zoveel aan hun hoofd hadden, maar aan de andere praktische kant ook niet goed luisterden waardoor de effectiviteit onnodig laag uitpakte, er geen voorbeeldfunctie van uit kon gaan en zeer kostbare tijd voor altijd verloren ging, en blijft gaan.

Telefoon   -    078 6145913
Pinterest   -    www.pinterest.com/petervanloon1
E-mail       -    peter1959.2009@hotmail.com