Posts tonen met het label Dutch impressionism. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dutch impressionism. Alle posts tonen

zaterdag 8 juni 2013

27 - De tuin komt begin juni 2013 steeds meer tot haar recht + over het werk aan een uitgave over de Dordtse Impressionisten te verschijnen in de serie Verhalen van Dordrecht.

5 juni 2013
Het groen in de tuin wordt steeds voller
zoals de akelei die volop in bloei staat.




Het heeft vanwege het ongewone weer in het voorjaar wel wat lang geduurd, maar de tuin is nu volop in haar laat voorjaar-jas aan het raken.
De borders worden een aangesloten geheel, de kale grond wordt steeds meer aan het oog onttrokken, de periode van weelderige bloei is begonnen.

Door de vele regen in de maand mei zijn de meeste planten een stuk voller en robuuster geworden, en het wordt zelfs dringen en zoeken voor een geschikt plekje.
De verdringing en de vele regen was slecht voor veel van het prille zaaigoed, in zowel de volle grond als in de potjes, om nog maar over de door slakken veroorzaakte schade te zwijgen, maar er blijft nog genoeg om later in het seizoen, voor de kleine en grotere verrassingen te zorgen.

Nu komt één van mijn favorieten, het vingerhoedskruid (digitalis), volop in al haar pracht aan de beurt.
Het vingerhoedskruid is zelfs al, een paar dagen na het nemen van deze foto's, met de bloei begonnen, en ik ben er nu dan ook flink mee in mijn nopjes.
Want het is met vingerhoedskruid en de boven genoemde slakken niet altijd een soort loterij.
Hoe vaak ik al niet in de herfst éénjarige vingerhoedskruid (de bloei komt in het tweede jaar) op visueel aantrekkelijke plaatsen bij elkaar groepeerde en er daarvan het volgende voorjaar tot mijn spijt niets meer was terug te vinden.
Maar dat is de natuur en die laat zich niet zo makkelijk kneden en voorspellen, vandaar weer de extra waardering voor, en de waardering voor de ingebouwde mogelijkheid tot aangename verrassingen, ook/juist later in het hele seizoen als de zelf gezaaide éénjarigen hun partijtje mee gaan blazen.

Voorbeeld uit de serie, deel 25, van
Verhalen van Dordrecht
over Schouwburg Kunstmin
deel 26, over de Dordtse stadspoorten,
verscheen de afgelopen maand en is
o.m. via de boekhandel verkrijgbaar
Ondertussen, terwijl ik me regelmatig door de tuin beweeg. overdenk ik veel van wat er de laatste tijd op mijn pad is gekomen, maar ik kan de laatste dagen gelukkig ook weer brainstormen over de woorden, begrippen en complete tekst die ik mag schrijven voor het/een boekje over De Dordtse Impressionisten. 
Dat zal een uitgave worden die, volgens de planning, in november van dit jaar als nummer 27 in de serie/reeks Verhalen van Dordrecht moet verschijnen.
De reeks wordt voortgezet dankzij dat de samenwerking tussen de Stichting Historisch Platform en de Stichting Illustre Dordracum.
Ik ben daar al enige tijd geleden door de redactie voor benaderd maar er kwam onverwacht nogal wat tussen. Gelukkig had ik al een hoop voorwerk kunnen doen en bovendien prijs ik me in deze gelukkig dat ik uit een rijk eigen tekst- en beeldarchief kan putten.
Zo heb ik al veel beeldmateriaal voor het boekje bij elkaar gezet om het visueel voor me te zien, en dan gaat het steeds meer leven.
Er zal dan ook eerder het luxe-probleem opdoemen dat lang niet alles, qua hoeveelheid en omvang, binnen het bestek van het boekje zal passen, dan dat er te weinig zal zijn.
Het materiaal dat niet in de uitgave kan worden gebruikt kan weer wel als materiaal voor een eventuele cursus en/of voor een lezing worden benut.

zaterdag 8 juni 2013, de tuin van Peter van Loon
de zaailingen in de grotere potten zijn flink gegroeid
en ik ben blij dat ik de pergola eerder had opgeknapt


meer.
www.deverhalenvandordrecht.nl
www.dordrechtmonumenteel.nl


Peter van Loon
De Vereniging 21 3311sb Dordrecht
Telefoon 078 6145913

5 juni 2013
begin van de avond
de sierui staan te bloeien dit jaar
weer een paar meer dan het voorgaande
5 juni 2013
de verregende achterblijvers in
de 'kwekerij afdeling'
Een maand later stond de digitalis,
vingerhoedskruid volop in bloei

woensdag 20 april 2011

5 - Peter van Loon's verblijf in Zuid-Frankrijk in 2003 - het werk dat daar uit voortkwam.


een schilderijtje voor Tikky
We zaten in het naseizoen in een tentje op een camping in de buurt van Cavalaire-sur-Mer. Als je met anderen bent en je moet noodgedwongen tijd op een camping doorbrengen dan is het mooi meegenomen als je van daaruit ook iets kunt zien dat het schildersoog prikkelt.
De Middellandse Zee, in de verte glooiende heuvels, panoramische vergezichten een blik op landerijen en velden, oude dorpjes, gevarieerde karakteristieke bossages, noem het maar op. Maar niets van dit alles. De camping die mijn broer Wim met de beste bedoelingen gekozen had lag in een ééntonig naaldbos!  Geen vergezichten!


Doordat ik zelf geen auto heb, sterker ik heb nooit auto leren rijden, was en ben ik voor het vervoer op langere  afstanden afhankelijk van de goodwill van anderen. Je bent in die situatie geen eigen baas en je kunt niet zomaar doen wat je  eigenlijk het liefst zou willen. Je moet je aan anderen aanpassen. Maar zonder die anderen zou je niet eens in de gelegenheid zijn. Zodoende moet je wel improviseren en er het beste van maken. We waren daar met ons drieën naar toegereisd, gestimuleerd door onze moeder, en we hadden alledrie een reden om even weg uit Nederland te zijn. De oudste van ons, mijn zus Marijke, mijn ouder broer Wim en ikzelf. De twee jongsten waren thuis bij hun partners. Ik kan alleen maar zeggen dat het ondanks de beperkingen goede weken waren.



Peter van Loon
zicht op St. Tropez, 2003
schetsboekbladen  6 x12 cm
conté/papier
Ik kan me het moment nog goed voor de geest halen dat ik de hiernaast afgebeelde twee kleine tekeningetjes maakte van de baai van St. Tropez.
We waren met de auto op weg van Port Grimaud naar St. Maxime via de weg die parallel aan de baai loopt. Meestal probeer ik mijn ogen goed de kost te geven en ik genoot van het voorbij flitsende uitzicht vanuit de rijdende auto.  Plotsklaps, we waren ongeveer halverwege, trof mijn oog het veranderde lichteffect in de baai. Een zoneffect dat ver weg aan de overkant St. Tropez deed oplichten. Mijn oog viel in het voorbij rijden op een strandje en een stenen pier met een goed uitzicht op dat wat mijn oog getroffen had. Ik vroeg haastig of we even konden stoppen - bij het ja rende ik snel naar de verste punt van de pier om zo snel mogelijk wat tekeningetjes te maken en ter aanvulling en vanwege het tijdgebrek, nog wat foto's. Mijn oog was maar op één ding gericht.

Peter van Loon
zicht op St. Tropez
olieverf/museumkarton 2003
14.5 x19 cm
Ik wilde het moment als het ware in mijn geheugen branden om het later op de camping op papier te kunnen reproduceren. Zodoende was ik zo sterk op mijn doel gefixeerd geweest dat ik nog niet om me heen had gekeken. Ik had geen idee waar ik me bevond. Toen ik de pier in tegenovergestelde richting,  in de richting van de auto, terug keek zag ik aan de voet van de hoger gelegen pier een groepje ontwapenend mooie jonge vrouwen. Helemaal zoals de Schepper ze had geschapen! Het leken de sirenen uit de gelijknamige film met Hugh Grant. Dat ik dat over het hoofd had gezien!  Daar stond ik met mijn camera en mijn tasje met schilderspullen. Ik kon zo voor een voyeur doorgaan. Bijna betrapt voelde ik me en dat zonder dat er opzet in het spel was. Nu keek ik naar het strand en ik zag nog veel meer blote mensen - mensen in alle soorten en maten. Ik had warempel een compleet naaktstrand over het hoofd gezien! Ik voelde me wat verlegen met de situatie en tegelijkertijd zag ik er de humor van in.  
Wat een schilder al niet moet doorstaan om tot zijn werk te komen.


Peter van Loon, baadster na het bad
acryl/schilderboard  30x24 cm  2007
vrij naar een motief uit mijn archief

de baai van St. Tropez met St. Tropez, 2003
olieverf/paneel 18x24 cm
particuliere verzameling

Peter van Loon
de baai van St. Tropez vanuit St. Tropez, richting St. Maxime
olieverf/paneel, 2003



Om in het oude St. Tropez te komen moet men over een lange, drukke weg die parallel aan het water loopt. Het verkeer kruipt in beide richtingen richting bestemming en het schiet niet op. Je kunt m.i. niet het onmogelijke van je chauffeur en medereiziger vragen om iedere keer te stoppen als mijn oog daarom vraagt. Vanaf de weg waren er regelmatig doorkijkjes richting het water van de baai. Bovenstaand schilderijtje heb ik daarom uit het geheugen gemaakt. Om wat ik me er van kon herinneren terug te kunnen vinden heb ik zelfs vier varianten gemaakt. Al zoekende kwam het korte moment weer terug. Niet ideaal, maar het kan.  Het geeft veel voldoening als je je herinnering  terug kunt halen in verf.







Peter van Loon
zicht op Gassin, Zuid-Frankrijk 2003
olieverf/museumkarton 18x24 cm
Het valt niet mee om een tekening vanuit een rijdende auto te maken, maar het motief van het hoger gelegen Gassin kon ik goed in me opnemen omdat we er regelmatig langs kwamen. Onze uitvalsroute, richting St. Tropez, voerde hier meestal voorbij en op een gegeven moment wist ik wat er komen ging en had ik mijn kleine schetsboekje paraat.
Het is een uitdaging om met weinig het karakter of de essentie van een gegeven in een paar lijnen vast te leggen. Je hebt niet eens de tijd niet voor overbodige details en het is een goede training in het kijken. Met deze geheugensteun kon ik later op de dag, terug op onze slaapplek, wat kleinere aquarellen van het gegeven maken en terug in Nederland nog twee olieverven. Beide olieverven met uitvoerig gebruik van het schildermes.
  

Peter van Loon
Franse kustplaats
olieverf/paneel
part. col.
Zuid-Frankrijk is voor mij het land dat ik associeer met de schilders die ik bewonder. Natuurlijk van Gogh, maar ook de Fauves, Pierre Bonnard, en niet te vergeten Nicolas de Staël. Ik verlangde er al zo lang naar om het met eigen ogen te zien en er zelf te kunnen werken. Ik wilde zoveel mogelijk uit die twee weken halen. Wanneer zou zich weer zo'n kans aandienen?
Voor de anderen was het vakantie, maar voor mij was het een echte studiereis. Van mijn metgezellen kreeg ik een prachtige uitgave over Nicolas de Staël, zelf kocht ik de oeuvre catalogus van het Noord-Afrikaanse werk van Albert Marquet dat ik net als het andere boek in Aix en Provence vond. Daar kocht ik ook verf, kaarten deed wat nieuwe ontdekkingen en droomde van...........?     Meer.

 
Ben een cursus; het schilderen van het zonnige Zuiden, aan het organiseren, zie het gelijknamige blog op http://www.eenschilderindordrechtnl.blogspot.com/


Peter van Loon
strand Cavalaire sur Mer,  2003
schetsboekblad waterverf/pen/papier



Peter van Loon
strand in Zuid-Frankrijk,  2003
schetsboekblad , pastel/pen/papier

Peter van Loon
aan de kust, Zuid-Frankrijk 2003
schetsboekblad  9.5x14.5 cm
waterverf/papier


Peter van Loon
interieur Zuid-Frankrijk
acryl/marouflé 40x40 cm
part. coll.

Peter van Loon
de Provence 5
acryl/doek 60x60 cm
coll. Ad Bakker kunst&lijsten Dordrecht



dorpje in de Provence
acryl/marouflé  50x50 cm




maandag 7 februari 2011

3 - Peter van Loon's Wolwevershaven in Dordrecht, en meer, in aquarel



Peter van Loon
werkschuit in de Nieuwe Haven in Dordrecht
waterverf/aquarel, 2000 part. coll.


Peter van Loon's vaartuigen op het water, van roeiboten tot varende monumenten.

Er is niet veel voorstellingsvermogen voor nodig om te kunnen bedenken dat een schilder die in Dordrecht geboren is en die in die omgeving zijn leven lang gewoond heeft meer heeft met het water van havens en rivieren dan met heidevelden. Het is dan ook geen verrassing dat het water een veel voorkomend motief in mijn werk is.
Zeg je water dan zeg je schepen en alles dat zich op het water kan bevinden.


Peter van Loon
waterverf/aquarel, part. coll.

 Dordt was van oudsher een centrum van handel en scheepvaart en ooit belangrijker als handelscentrum dan Amsterdam en Rotterdam. Als oudste stad van het gewest Holland had het vele privileges en kwam de stad tot grote bloei. Veel daarvan is nog steeds in de stad terug te vinden - zeker aan haar havens.
Dan heb je natuurlijk rond de stad de grote rivieren die van Dordrecht een eiland maken, en in haar achtertuin nog steeds de melancholieke Biesbosch.
De Biesbosch die ruig was, maar die dat nu niet meer is.
Maar de herinnering daaraan leeft wel voort in onze genen.

Dordrecht  - dat zijn sleepboten, binnenvaartschepen, jachtjes, wherry's, bunkerstations - die grote rode blusboot -  de Koninklijke Dordrechtse Roei-& Zeilvereeniging, éénvoudige pontons, lawaaierige patsers en dromerige bezitters van een zalmschouw.

Wat me in de tijd dat ik op de Nieuwe Haven woonde sterk aansprak waren de gedreven schippers/liefhebbers die bij ons om de hoek, in de Wolwevershaven, met veel liefde en uithoudingsvermogen hun oude schepen in oude luister probeerden te herstellen en daar vaak glansrijk in slaagden. ''Met de Anna onder zeil'' - dat gevoel  - dat maakte voor mij de Wolwevershaven tot mijn favoriete haven om te schilderen. De Nieuwe Haven lag zo voor de hand en verkocht ook zo makkelijk. Dat merkte ik wel in de zeven jaar dat ik bij lijstenfabriek Bakker werkte. Maar dat vond ik te makkelijk, waarom makkelijk doen als het moeilijker kan? 
Ook om die reden werd het voor mij de Wolwevershaven. Ik was er toen ook oprecht verbaasd over dat de Wolwevershaven tot dan toe zo (relatief) weinig geschilderd was.

Peter van Loon is van plan in het nieuwe seizoen weer een avondgroep aquarelleren te beginnen in de rechtercolom vindt u allerlei links voor de onderwerpen en informatie die u zoekt. Aanvinken enz. Het werkt echt.

Peter van Loon
De Vereniging 21  3311SB Dordrecht
Telefoon                078 6145913
Facebookpagina   facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht




Peter van Loon
De Wolwevershaven in Dordrecht, 1996
waterverf/aquarel, part. coll.


Peter van Loon
aan de Wolwevershaven in Dordrecht, 2000
waterverf/aquarel, part. coll.

Peter van Loon
zalmschouw in de Biesbosch, 1987
waterverf/aquarel, part. coll.

Peter van Loon
aan de afgedamde Maas, 2000
waterverf/aquarel part. coll.


Peter van Loon
de Leuvenhaven in Dordrecht
waterverf/aquarel, part coll.

Peter van Loon
avondstemming met sleepboot
waterverf/aquarel 11x17 cm
part. coll. Dordrecht


Peter van Loon - winter aan de Spuihaven in Dordrecht
waterverf/aquarel 13x18 cm 1998


Peter van Loon  de Nieuwe Haven in Dordrecht
waterverf/aquarel 30x24 cm part. coll.

maandag 6 december 2010

2 - De tuin van Het Dordrechts Museum in waterverf/aquarel door Peter van Loon.



Peter van Loon, de Museumtuin 1 1985
 waterverf. 
Het zal in 1985 geweest zijn dat mijn toenmalige galeriehouder Kees de Ridder, van galerie Linde Unica, mij vroeg of ik iets van de Museumtuin had en of ik het anders als de wiederweerga wilde maken. De hoofdsuppoost van het museum ging in de vut en men onderzocht verschillende opties voor een afscheidskado. Ik was minder dan een jaar zelfstandig beeldend kunstenaar en nog behoorlijk onzeker.  Nadrukkelijke drang van buitenaf wil dan weleens helpen. De schroom heb ik van me afgeworpen en ik ben ter plaatse met mijn waterverfspullen in de tuin gaan zitten en heb mijn eerste 'Museumtuin' gemaakt. De ironie wil dat de hoofdsuppoost uiteindelijk voor iets anders koos, maar dat deerde niet. De winst was dat ik over een drempel heen geholpen ben en dat ik als schilder in de ban van deze tuin ben geraakt. Natuurlijk kende ik al enkele vertolkingen van de tuin. De eerste was van mijn eigen  mentor Daan Muehlhaus, en verder had ik zelf een aquarel van Clement Bezemer (1910-2002)  in mijn verzameling. Dan was er uiteraard het gedicht van Jan Eijkelboom (1926-2008)! Terwijl ik daar zat te werken was ik me daar sterk van bewust en in gedachte hoorde ik de merel uit het gedicht boven mijn hoofd zingen.


etalage Linde Unica ca.1985
Mijn eerste 'Museumtuin' werd een van mijn betere. Ik heb het jammer gevonden dat ik die zelf niet heb gehouden. Voor ik dat bedenken kon was hij al aan een liefhebber uit Den Haag door Linde -Unica verkocht.   Het pand van, voorheen, Linde Unica aan de Museumstraat grenst aan de Museumtuin en dit was daarom een ideale locatie voor een galerie. Bijna iedereen op weg naar het Museum kwam er langs en je had doorgaans een ander soort voorbijganger. Vaak waren dit kunstliefhebbers die graag ook even bij Linde Unica binnenliepen. Ik zou bijna verzuimen de aquarel te noemen die ik maakte bij een gedicht van de toenmalige echtgenote van Kees de Ridder, Jacqueline Uittenbogaart. Zij dichte toen nog onder het pseudoniem Lina Boog.  Dit gedicht en deze aquarel zijn samen met drie andere gedichten en nog eens drie bijpassende aquarellen van mijn hand in kaartvorm uitgegeven.

Na die eerste vrije aquarel heb ik direct een serie van vijf gemaakt. De Museumtuin had me te pakken.. Wat zo bijzonder is aan de Museumtuin, behalve natuurlijk de eeuwenoude platanen, is dat het aan verschillende kanten omringt wordt door, relatief, hoge bebouwing in verhouding tot de omvang van de tuin. Dat geeft de ruimte iets beslotens en het geeft ook een bijzonder licht, zelfs iets intiems, dan weer iets geheimzinnigs. Regelmatig is het ook donker en somber. Er moet, en dan denk ik niet aan het sombere,  een reden zijn waarom de dichter Jan Eijkelboom er in zijn gedicht begraven wilde worden. In de tijd dat ik mijn meeste 'Museumtuinen' schilderde was de tuin wat wilder en wat natuurlijker. Ik zou bijna zeggen minder aangeharkt. Aan de linkerkant groeide klimop weelderig tegen de muren. Later werd de tuin netter, hier en daar met perkplantjes. Prettig voor wie er van houdt, maar voor mij minder boeiend.
In de Arend Maartenshof staan ook prachtige platanen, maar die staan in een geheel ander decor. Lage huisjes meer hemel minder gevoel van beslotenheid. Dat terwijl je daar juist in een echte hof staat en helemaal omsloten bent door bebouwing. Maar die bebouwing is veel lager waardoor je de lucht kunt zien. Dat geeft juist weer ruimtelijkheid.

Hoeveel 'Museumtuinen' ik sindsdien geschilderd heb weet ik inmiddels niet meer. Ik ben simpelweg het overzicht kwijt, maar dat het er veel zijn geweest kunt u van mij aannemen! Later vond ik tot mijn vreugde in Dordrecht nog zo'n bijzondere plek en weer met oude platanen. Opnieuw in een schilderachtige omgeving. Anderhalf jaar lang was dat het achteruitzicht uit mijn slaapkamer. Het was vanuit een pand in de Grote Kerksbuurt en voordat ik naar mijn huidige woning verhuisde. Uiteraard heb ik me ook door dit uitzicht laten inspireren, dat werd de laatste aquarel van het rijtje afbeeldingen dat nu volgt.

Na dit jaren niet meer gedaan te hebben is Peter van Loon in het nieuwe seizoen van plan een nieuwe woensdagavondgroep aquarelleren te starten. Voor het zoeken en vinden van (extra) informatie verwijs ik tevens naar de rechterkolom. Daar zijn allerlei links en zoekwoorden ingebouwd om het u makkelijker te maken meer op zoekwoord in dit blog te vinden. Verder een paginalijst, het blogarchief plus de labellijst.




Peter van Loon, de tuin van Het Dordrechts Museum 5.
waterverf  13x18 cm - part. coll.





Peter van Loon, ingang van de Museumtuin in Dordrecht,
in de winter.    Waterverf, part. coll.




Peter van Loon. De tuin van Het Dordrechts Museum, 2000.
 waterverf part. coll.




Peter van Loon. De Museumtuin in Dordrecht in wintertooi, 2000.
 waterverf.








Peter van Loon
 achteruitzicht Grote Kerksbuurt in Dordrecht
 waterverf (part. coll.)


Daan Mühlhaus, foto van de tuin van Het Dordrechts Museum
coll. Daan Mühlhausarchief.

woensdag 22 september 2010

1 - Peter (P.A.) van Loon, beeldend kunstenaar en publicist in Dordrecht.



Peter van Loon voor een werk
van Wim Oepts, voorjaar 2011
Over Peter van Loon 

Peter van Loon ('59) woont en werkt in zijn geboortestad Dordrecht. Zijn mentor was de Dordtse impressionist Daan Muehlhaus 1907-1981,verder is hij nagenoeg autodidact.  Peter begon met olieverf maar tot het jaar 2001 was hij vooral actief als aquarellist en had hij met zijn waterverven/aquarellen een reeks succesvolle exposities in Dordrecht.



Vanaf 2001 kreeg het werken met olieverf opnieuw zijn aandacht en sinds 2003 richt hij zich tevens op het schilderen met acrylverf. Hij geeft in zijn Atelier de Vereniging aan de Vereniging in Dordrecht schilderlessen en daar heeft hij bovendien de gelegenheid zijn werk te laten zien aan belangstellenden.

petervanloon1959.2009@hotmail.com 
tel. 078 6145913  
eigen website http://www.petervanloondordrecht.nl/


Peter van Loon
de tuin van Het Dordrechts Museum in wintertooi
waterverf/aquarel - 2000

Over dit weblog.

Dit weblog handelt over mijn werk als beeldend kunstenaar, zowel over het heden als het verleden.Ook over het geven van mijn schilderslessen. Vooral gaat het over gedachten en wetenswaardigheden over andere kunstenaars, die ik gekend, verzameld en bewonderd heb.

Omdat ik als onderzoeker,kenner en biograaf van Daan Muehlhaus veel te melden heb over mijn oude vriend en mentor zal ik verhoudingsgewijs veel aandacht aan hem en zijn collega's schenken.
Misschien tot het moment dat ik de blogs ga splitsen en een apart Daan Muehlhausblog/podium creëer. Wat in juni 2011 ook is verwezenlijkt http://www.daanmuhlhaus-1907-1981nl.blogspot.com/


Het volgende is het oorspronkelijke eerste blog geschreven in september 2010
Ik kon zoveel kanten op dat ik bijna niet wist waar aan te vangen. In ieder geval met het besef dat ik al doende zou moeten leren. Ik was op het moment van schrijven nog een beginneling op het Web. Het sprak vanzelf dat ik tot iets wilde komen dat u als lezer zou boeien en dat dit dat ook kon blijven doen. Ik denk dat ik wat te melden heb en dat ik u bovendien heel wat kan tonen.  Dit lijkt me daarvoor het geëigende medium. Samen met, en als aanvulling op mijn nieuwe website
Wilt u meer van mij weten dan verwijs ik u in de eerste plaats naar de kolom rechts van dit blog.  U ziet hoeveel blogs er inmiddels zijn -  die kunt u lezen door ze aan te klikken.
Hier is bovendien mijn website;
 http://www.petervanloondordrecht.nl/ .

In de rechter kolom, die met de volgers begint, ziet u daaronder een lijst met pagina's Dat zijn geen blogs maar is aanvullende informatie op de achtergrond.
In dezelfde rechterkolom volgt ook het blogarchief: - de getallen achter de maanden of jaren geven het aantal verschenen blogs in die periodes aan - u laat ze verschijnen door ze aan te klikken.
Vervolgens ook een steeds langer wordende labellijst met zoekwoorden, de getallen erachter geven aan hoe vaak een begrip door mij is gelabeld - dat zoekt makkelijker. Aanklikken en de betreffende blogs verschijnen op uw scherm.

Misschien is het een idee om u als volger op te geven. Als volger kunt u makkelijker berichten achterlaten en wordt u automatisch op de hoogte gehouden. Het schrijft voor mij ook veel plezieriger als mijn lezers minder anoniem zijn. Wisselwerking stimuleert.
Reacties zijn vanzelfsprekend welkom en bovendien, ik zei het al, stimulerend  Het helpt een levendig en vitaal blog te maken en om het vooral ook zo te houden.
Ik hoop natuurlijk tot het volgende blog!

Facebookpagina facebook.com/petervanloonbeeldendkunstenaardordrecht

P.s. geef dit blog/ http://www.eenschilderindordrechtnl.blogspot.com/  door aan uw vrienden en bekenden, je weet immers nooit! 
Bij voorbaat dank, Peter van Loon.

Peter gaf onder meer les aan Tikky Buytink, Nora Tamerus en Dora Carpentier




Peter van Loon
momentopname van waar ik mee bezig ben
juni 2011

 



 



  




   

 







Peter van Loon.  Aan de Nieuwe Merwede 1985, - 13x18 cm waterverf.


  











Peter van Loon.  Koeien en knotwilgen (detail). waterverf.

 





Peter van Loon
dorp in de Provence, 2010
acryl/marouflé 50x50 cm
collectie van de kunstenaar


Peter van Loon  Dromen over Friesland . waterverf/aquarel