woensdag 14 juni 2017

Net geen mosterd na de maaltijd, maar ook nog verre van een oplossing.

Heb al vaak dit soort overzichtsfoto's
geplaatst om een glimp te tonen van
waar ik aan bezig wil kunnen zijn en

nu juist steeds weer verloren gaat..
De omstandigheden  binnen de 

vicieuze cirkel verpesten het steeds
weer,  juist daarom probeer je
daar wat, ja alles aan te doen., 
de vicieuze cirkel te doorbreken.
Maar de wapens waarmee zijn belabberd.



Daar moet nog steeds heel dwingend en nadenkend aan gewerkt worden.
Na de reeks noodkreten van de afgelopen maand mei voltrok zich een kleine twee weken terug toch weer een incident van voorzichtige hoop. Voorzichtig omdat ik al vaak blij was met die spreekwoordelijke dode mus. Hoop doet leven, maar wanneer die hoop daarna weer vakkundig lomp de grond in wordt geboord komt dat dubbel hard aan en vergt het veel inzet je te herpakken en verloren terrein terug te winnen.
Dat moet alleen, maar dat kan niemand alleen, alleen in een vacuum, alleen in een niet gezocht isolement.
Het is onpraktisch, het schiet niet op en het is wreed op een rechteloze manier.

In de in oorsprong positieve ervaringen van vlak voor Pinksteren zit ook weer een duidelijke vicieuze cirkel les.

Goede voorbeelden zijn er genoeg
maar dan moet je niet wegkijken
Een goed voorbeeld doet volgen.

.
Een die bij herhaling opdoemt maar die door het isolement waarbinnen het zich afspeelt niet door derden geleerd en of opgepikt wordt.

Helemaal sneu en onpraktisch is het als werelden elkaar niet overlappen en men van het hoe en waarom niets wenst te begrijpen.

Goede wil alleen werkt niet, maar het is een begin.
Frank en Els die mij voor Pinksteren fantastisch, maar een jaar te laat te hulp schoten zijn twee oud-leeringen/cursisten die
lang goed waren in het wegkijken en ontkennen en vooral in het vermijden en omzeilen van het verhelderende gesprek (vandaar te laat), daarbij deden en doen zij zo min mogelijk aan slimme sociale media, en zeker niet aan Facebook. Mijn potentiele bondgenoten zijn niet op, of zijn kukken met, de sociale media.
Dan is er nog altijd de telefoon en/of het o zo menselijke gesprek... dat vertikt men. Dat is heel kortzichtig, jammer, kans verspillend.

Toen ik een jaar geleden, door zoveel vicieuze cirkel ervaring me er nog meer van bewust geworden, een oprechte en serieuze poging deed meerdere vliegen in één klap te slaan en de 'vrijwillige onwetendheid'  minder schadelijk te laten werken stuurde ik hen en en anderen een verzoek met uitleg. Vrienden volg me wat beter op het internet, ik kan het doorbreken van de vicieuze cirkel niet alleen in het isolement realiseren. Zoals zo vaak kreeg ik niet eens fatsoenlijk antwoord. De gevolgen waren desastreus en waren te vermijden geweest, met andere woorden, opnieuw onnodig.


Een crisis kan een moment opleveren
tot hier en nu stopt het!
Toen en nu de geschiedenis blijft zich herhalen
Nu wordt er weer een moment gemist, nu wordt er weer geen gebruik gemaakt van de ramp en de voorbeeldige reactie rond Pinksteren van Frank en Els en weer ontbreekt het eraan dat voorbeeld openbaar zichtbaar te demonstreren, de passieve te tonen dat het ook totaal anders kan. anders om die onrechtvaardige vicieuze cirkel kansrijk te doorbreken, opbouwend omdat het anders moet.
Dat zoveelste verzuim heeft voor de nabije toekomst ook weer zeer ingrijpende gevolgen, want de vicieuze cirkel doet maar één ding, als een tumor, goede kiemen aantasten en vernietigen.

Omdat een vicieuze cirkel alleen kan voortbestaan bij de gratie van opstapelingen van fouten en verzuimen moet je wel praten om van de fouten te leren, niet praten is de hoofdfout.
Ik beschreef Els en Frank al, als die het gesprek hadden gezocht in plaats van nadrukkelijk vermeden waren we mijlen verder geweest. Je kunt van fouten leren.
Je leert ook dat empathisch vermogen, je kunnen verplaatsen in de ander, een zeldzame gave is. Men verward het vaak met - wat zou ik in die situatie doen? - vaak beoordeeld men het vanuit een eigen (schijnbaar) vanzelfsprekende luxe positie.
Valt die weg dan piepen ook zij wel anders en zijn zij dolblij dat hun verhaal gehoord en vooral VERSTAAN wordt.


De mobiele telefoon is de pest voor het goede gesprek





Het gesprek uit de weg gaan en saboteren was, is, en blijft de pest.

In de vele berichten over de vicieuze cirkel zitten genoeg aanknopingspunten voor een opbouwend gesprek.
Voor mij is het beste bewijs dat ik bij de psycholoog, waar ik al in andere berichten over schreef, het in de drie eerste bezoeken lukte, samen hooguit anderhalf uur, de complexiteit en ernst van de vicieuze cirkel van Peter van Loon in kaart te brengen, en zij huiverde en voelde zich machteloos.\

Het is al die tijd een maatschappelijk probleem waar de maatschappij niet aan wil.

We hebben het hier in de eerste plaats over een maatschappelijk probleem, niet over een psychisch verhaal dat in een spreekkamer kan worden opgelost.
Dat het niet ongemerkt aan iemand voorbij gaat is weer een ander hoofdstuk, één dat zich makkelijk laat verklaren.
Eerst stabiliseren, dan pas (be)handelen.

De oplossingen zitten naast de praktisch materiële en sociale kanten vooral in het intellectueel empathische aspect zoals Renate Dorrestein het heel gepast aanhaalt; ''De man de man, hij ziet altoos meteen oplossingen, maar hij negeert daarbij het probleem.''  (Renate Dorrestein - De Blokkade, over het/haar writersbloc.)

Het genegeerde probleem - de vicieuze cirkel en haar benoeming.

Zoals daar zijn de vooroordelen, stigmatisering, gebrek aan of totaal geen communicatie, armoede als gevolg van, geen of zo goed als geen rechten vanwege de bijzondere situatie, door de overlevingsstrijd vooral in beslag genomen in de onderste trede van Maslov --- isolement, neveneffect van alle voorgaande factoren - betekend ook geen getuigen, vinger aan de pols, signalering, delen met de wereld dat het te bizar voor woorden is en blijft.
Totaal geen getuigende getuigen, wel roddelaars en achterklap, een niet te winnen wedloop tegen de negatieve beeldvorming die ook weer niet te overziene grote schade in de hand werkt.

Een vicieuze cirkel
Een noodlottige kringloop van oorzaak en gevolg, van elkaar onderling veroorzakende en versterkende factoren (Van Dale - Groot woordenboek der Nederlandse Taal.)

In het oog van de storm is het stil.
Als de vicieuze cirkel de storm is.....ja. dan zijn er van die kostbare momenten in het oog van de storm dat de creativiteit even om de hoek mag komen kijken en dan denk je extra;

''Als die duivelse vicieuze cirkel doorbroken kan worden 
wat zullen er dan mooie dingen ontstaan, en wat zonde van het verspilde oeuvre, de werken die niet konden ontstaan, het verspeelde krediet, het opbouwende dat het had opgeleverd, allemaal gezonde anti vicieuze cirkel ingrediënten!''

 Telefoon Peter van Loon  078 6145913




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen