woensdag 14 juni 2017

Net geen mosterd na de maaltijd, maar ook nog verre van een oplossing.

Heb al vaak dit soort overzichtsfoto's
geplaatst om een glimp te tonen van
waar ik aan bezig wil kunnen zijn en

nu juist steeds weer verloren gaat..
De omstandigheden  binnen de 

vicieuze cirkel verpesten het steeds
weer,  juist daarom probeer je
daar wat, ja alles aan te doen., 
de vicieuze cirkel te doorbreken.
Maar de wapens waarmee zijn belabberd.



Daar moet nog steeds heel dwingend en nadenkend aan gewerkt worden.
Na de reeks noodkreten van de afgelopen maand mei voltrok zich een kleine twee weken terug toch weer een incident van voorzichtige hoop. Voorzichtig omdat ik al vaak blij was met die spreekwoordelijke dode mus. Hoop doet leven, maar wanneer die hoop daarna weer vakkundig lomp de grond in wordt geboord komt dat dubbel hard aan en vergt het veel inzet je te herpakken en verloren terrein terug te winnen.
Dat moet alleen, maar dat kan niemand alleen, alleen in een vacuum, alleen in een niet gezocht isolement.
Het is onpraktisch, het schiet niet op en het is wreed op een rechteloze manier.

In de in oorsprong positieve ervaringen van vlak voor Pinksteren zit ook weer een duidelijke vicieuze cirkel les.

Goede voorbeelden zijn er genoeg
maar dan moet je niet wegkijken
Een goed voorbeeld doet volgen.

.
Een die bij herhaling opdoemt maar die door het isolement waarbinnen het zich afspeelt niet door derden geleerd en of opgepikt wordt.

Helemaal sneu en onpraktisch is het als werelden elkaar niet overlappen en men van het hoe en waarom niets wenst te begrijpen.

Goede wil alleen werkt niet, maar het is een begin.
Frank en Els die mij voor Pinksteren fantastisch, maar een jaar te laat te hulp schoten zijn twee oud-leeringen/cursisten die
lang goed waren in het wegkijken en ontkennen en vooral in het vermijden en omzeilen van het verhelderende gesprek (vandaar te laat), daarbij deden en doen zij zo min mogelijk aan slimme sociale media, en zeker niet aan Facebook. Mijn potentiele bondgenoten zijn niet op, of zijn kukken met, de sociale media.
Dan is er nog altijd de telefoon en/of het o zo menselijke gesprek... dat vertikt men. Dat is heel kortzichtig, jammer, kans verspillend.

Toen ik een jaar geleden, door zoveel vicieuze cirkel ervaring me er nog meer van bewust geworden, een oprechte en serieuze poging deed meerdere vliegen in één klap te slaan en de 'vrijwillige onwetendheid'  minder schadelijk te laten werken stuurde ik hen en en anderen een verzoek met uitleg. Vrienden volg me wat beter op het internet, ik kan het doorbreken van de vicieuze cirkel niet alleen in het isolement realiseren. Zoals zo vaak kreeg ik niet eens fatsoenlijk antwoord. De gevolgen waren desastreus en waren te vermijden geweest, met andere woorden, opnieuw onnodig.


Een crisis kan een moment opleveren
tot hier en nu stopt het!
Toen en nu de geschiedenis blijft zich herhalen
Nu wordt er weer een moment gemist, nu wordt er weer geen gebruik gemaakt van de ramp en de voorbeeldige reactie rond Pinksteren van Frank en Els en weer ontbreekt het eraan dat voorbeeld openbaar zichtbaar te demonstreren, de passieve te tonen dat het ook totaal anders kan. anders om die onrechtvaardige vicieuze cirkel kansrijk te doorbreken, opbouwend omdat het anders moet.
Dat zoveelste verzuim heeft voor de nabije toekomst ook weer zeer ingrijpende gevolgen, want de vicieuze cirkel doet maar één ding, als een tumor, goede kiemen aantasten en vernietigen.

Omdat een vicieuze cirkel alleen kan voortbestaan bij de gratie van opstapelingen van fouten en verzuimen moet je wel praten om van de fouten te leren, niet praten is de hoofdfout.
Ik beschreef Els en Frank al, als die het gesprek hadden gezocht in plaats van nadrukkelijk vermeden waren we mijlen verder geweest. Je kunt van fouten leren.
Je leert ook dat empathisch vermogen, je kunnen verplaatsen in de ander, een zeldzame gave is. Men verward het vaak met - wat zou ik in die situatie doen? - vaak beoordeeld men het vanuit een eigen (schijnbaar) vanzelfsprekende luxe positie.
Valt die weg dan piepen ook zij wel anders en zijn zij dolblij dat hun verhaal gehoord en vooral VERSTAAN wordt.


De mobiele telefoon is de pest voor het goede gesprek





Het gesprek uit de weg gaan en saboteren was, is, en blijft de pest.

In de vele berichten over de vicieuze cirkel zitten genoeg aanknopingspunten voor een opbouwend gesprek.
Voor mij is het beste bewijs dat ik bij de psycholoog, waar ik al in andere berichten over schreef, het in de drie eerste bezoeken lukte, samen hooguit anderhalf uur, de complexiteit en ernst van de vicieuze cirkel van Peter van Loon in kaart te brengen, en zij huiverde en voelde zich machteloos.\

Het is al die tijd een maatschappelijk probleem waar de maatschappij niet aan wil.

We hebben het hier in de eerste plaats over een maatschappelijk probleem, niet over een psychisch verhaal dat in een spreekkamer kan worden opgelost.
Dat het niet ongemerkt aan iemand voorbij gaat is weer een ander hoofdstuk, één dat zich makkelijk laat verklaren.
Eerst stabiliseren, dan pas (be)handelen.

De oplossingen zitten naast de praktisch materiële en sociale kanten vooral in het intellectueel empathische aspect zoals Renate Dorrestein het heel gepast aanhaalt; ''De man de man, hij ziet altoos meteen oplossingen, maar hij negeert daarbij het probleem.''  (Renate Dorrestein - De Blokkade, over het/haar writersbloc.)

Het genegeerde probleem - de vicieuze cirkel en haar benoeming.

Zoals daar zijn de vooroordelen, stigmatisering, gebrek aan of totaal geen communicatie, armoede als gevolg van, geen of zo goed als geen rechten vanwege de bijzondere situatie, door de overlevingsstrijd vooral in beslag genomen in de onderste trede van Maslov --- isolement, neveneffect van alle voorgaande factoren - betekend ook geen getuigen, vinger aan de pols, signalering, delen met de wereld dat het te bizar voor woorden is en blijft.
Totaal geen getuigende getuigen, wel roddelaars en achterklap, een niet te winnen wedloop tegen de negatieve beeldvorming die ook weer niet te overziene grote schade in de hand werkt.

Een vicieuze cirkel
Een noodlottige kringloop van oorzaak en gevolg, van elkaar onderling veroorzakende en versterkende factoren (Van Dale - Groot woordenboek der Nederlandse Taal.)

In het oog van de storm is het stil.
Als de vicieuze cirkel de storm is.....ja. dan zijn er van die kostbare momenten in het oog van de storm dat de creativiteit even om de hoek mag komen kijken en dan denk je extra;

''Als die duivelse vicieuze cirkel doorbroken kan worden 
wat zullen er dan mooie dingen ontstaan, en wat zonde van het verspilde oeuvre, de werken die niet konden ontstaan, het verspeelde krediet, het opbouwende dat het had opgeleverd, allemaal gezonde anti vicieuze cirkel ingrediënten!''

 Telefoon Peter van Loon  078 6145913




vrijdag 2 juni 2017

Om de vicieuze cirkel te begrijpen zou je deze bizarre week mee moeten maken.


Om me een beetje tegen de bizarre effecten
en invloed van de vicieuze cirkel te bescher-
men stoer het initiatief te nemen had ik de les
ruimte als een soort van 'warroom' ingericht
Twee etalages gemaakt, berichten gepost,
visjes uitgegooid HELP geroepen, gedaan wat
ik maar kon bedenken

Ja, om het enigszins te begrijpen, een klein beetje te voelen, mee te voelen, had u als waarnemer over mijn schouders mee moeten kijken, met ogen en oren wijd open.
Het woord bizar en het begrip op deze manier kansloos is wel, zonder betrapt te kunnen worden op welke vorm van overdrijving ook, compleet op zijn plaats.

Gisteren waren er 113 mensen bij Pauw op tv daar praatten zij openhartig over de zelfmoord problematiek.
Zij weden door de aanwezigen dapper genoemd, dapper gevonden.
Eén van de 'dappere' jonge vrouwen sprak op het einde van het item dat het nu wat beter gaat, maar dat zij genoeg ervaring heeft dat 'het' makkelijk weer kan terugkomen.
Daar herkende ik natuurlijk het nodige bij.

Ik ben voor de omstandigheden bepaald niet als het makke schaap dat naar de slachtbank wordt geleid, ik verzet me hevig tegen alle onmiskenbare vormen van Murphy's law die saboteren, ik verzet me fier. Maar er komt een moment dat je de kille realiteit in alle hevigheid te midden van domme onverschilligheid over je heen voelt storten en je het uitzichtloze zo diep voelt dat je........ jezelf niet meer herkend, kwijt bent. Knock out raakt, somber wordt.

Nu vecht ik en incasseer ik de teleurstellingen zo goed ik kan en ben en blijf ik op zoek naar minimaal die E 74,- Dan kan ik mijn betalingsregeling met Nuon misschien toch nog redden.
Ik heb gisteren gebeld en dinsdag bellen zij mij, dan is het al een lang weekend te laat. Het eten, de rest van de vaste lasten enzovoort  dat zien we volgende week wel weer. Druk van de ketel, armoede stress wegnemen.
In de voorgaande waarschuwende berichten staat er veel over geschreven.

Vervolg 3-6-2017

Legde Corry en Hans uit hoe je moet
jongleren met rampen en dreigende
rampen, liefst om het allemaal
voor te zijn.
Niet doordat er op dit stuk was gereageerd maar op een ander signaal stonden Corry en Hans gisteren ineens voor mijn deur, ik was net met details voor dit schrijven bezig werkzaamheden die ik natuurlijk onderbrak.
We hebben heel lang heel open en eerlijk gesproken, over misverstanden, vele vormen van ongelukkig toeval, dat zij nu net niet als vrienden op afstand op Facebook zitten...... we zaten daar te midden van mijn kunst, mijn warroom, de vloer die het dreigt te begeven ....
Hans had mijn belastingaangifte 2016 voor mij uitgeprint, dus ook gezien.... daarbij vergeleken is de bijstand een royaal en relatief zeker inkomen.
Met het meenemen van die kennis is het duidelijker praten.
Op het laatst kochten en betaalden zij een aquarel van me, sjeesde ik nog snel naar de bank om een bedrag E 150,-  te storten en het thuis snel naar Nuon over te maken, maar de computer gaf al aan dat de betalingsregeling niet gold vanwege verstreken. Heb het niet via de link/app hoe heet zoiets,  toch met de gegevens betaald en nu wacht ik in spanning op dinsdag. Dan bellen zij (met een nieuw voorstel) maar dat betekend normaal gesproken meer ongunstig. Ik probeerde het voor te zijn.


Mijn tijdelijke psycholoog
wil mij volgende week vrij-'
dag helpen bij het weer tot
schilderen komen, een leuke
werkverschaffing maar het
negeert de wetten van de
piramide van Maslow
volledig, en die werken in
deze van onder naar boven.

Dat is nu juist wat deze
week weer zo schrijnend
demonstreert + laat voelen.

De kunst van het begrijpen
is problemen in de eigen
context van het individu te
kunnen zien en vertalen.
Plaats ik dit onderste over
armoede en haar effecten
dan is dat een globale uitleg
die niet 100% op ondergetekende's
situatie gelegd moet worden
elementen spelen echter sterk mee.


Eerste aanzet, de opmerking, de noodkreet is gemaakt, nu de nadere toelichting, maar dat kost tijd en die heb ik niet, de gevolgen van de armoede zitten in mijn nek te hijgen.
Om mij nu eens heel veel kostbare en onvervangbare tijd te besparen zou nu eens met me moeten praten en vooral moeten luisteren en verstaan.
Wordt verder vervolgd (het schrijven hieraan bedoel ik.)

Telefoon 078 6145913