woensdag 24 mei 2017

Nadja Jungmann: 'Schuldhulp moet je helpen zonder geldstress te leven'


Uw blogger wist van onmacht
en gekkigheid vaak niet hoe
door te komen.
cartoons gaven vaak perfect
aan hoe de dagelijkse praktijk
voor de betrokkene werkte.


De vicieuze cirkel, hoe vaak was er geen roep om uit het web van de vicieuze cirkel te komen.
Meestal was dat met argumenten en inzichten omkleed. Lang werd er geroepen door kortzichtige mensen; ''Laat je helpen, neem een pil, maar val ons er niet mee lastig!''
Maar waar en hoe moest je het dan op de kaart van de kwalitatief goede aandacht krijgen?



Ondertussen geeft de wetenschap steeds luider aan dat uw Blogger het op zich niet eens zo slecht zag, maar het gelijk was niet wat ik zocht. De vicieuze cirkel was zonder dat duivelse isolement al lang menswaardig, bewonderenswaardig.
Dit is de link naar een wetenschappelijk artikel dat veel inzicht verschaft. (klik op het blauw)

Hoe duidelijk moet je zijn?

Nadja Jungmann: 'Schuldhulp moet je helpen zonder geldstress te leven'

Een berg aan toelichting op de borden ter duiding van de vicieuze cirkel op www.pinterest.com/petervanloon1

Tot vervelens toe haalde ik de piramide van Maslow erbij om aan te geven, te tonen, uit te leggen dat creatieve ontplooing geen kans krijgt wanneer de strijd om het naakte overleven in een isolement alle quallity time opslokt.


De pijlers waarop  mobility mentoring zich baseert.
Is dit niet wat uw blogger al die jaren ook, 
tevergeefs
 vanwege dovemansoren, probeerde op te bouwen?


In de artikelen die ik de laatste tijd rond stress bij schuld sanering las wordt aangegeven dat het onder stress moeilijk  handele, kiezen, bewegen is daar de stress zelfs de hersenen aantast. Hoe kun je dan ooit de noodzakelijke rust voor je kunstenaarschap vinden?










Hoop is het beste antidepressivum. (moeder Theresa)



Als het toen bij die ene keer teksten
over de vicieuze cirkel had kunnen
blijven.  Nu werkt het als twee elkaar
afstotende magneten. Je moet uit het
isolement van de vicieuze cirkel
krachten., de overheid is te star om
daar terecht te kunnen, dan moet je
het isolement doorbreken.
Maar iedere keer de nek uitsteken
levert alleen maar meer isolement.
Actie stoot meer af, is dat sociaal?






Het gesprek vakkundig en hardnekkig mijden.

Wat kost een telefoongesprek de laatste jaren. Is dat zo duur dat het een argument is de telefoon niet te pakken om het gesprek aan te gaan? Het gesprek om beter te begrijpen, misverstanden uit te sluiten, achter de bedoeling en achtergronden bij het verhaal te komen.
Het is nog nooit zo makkelijk geweest te telefoneren, men liet het na.  Ontelbare kansen verspillend.

In het bericht van 9 mei vertel ik dat ik in anderhalf uur gesprek van hoog niveau aan een wildvreemde psycholoog kon uitleggen wat de vicieuze cirkel problematiek is. Waarom kan het daar wel snel duidelijk gemaakt worden en buiten die gesprekken niet?

Wat verteld dit over mijn zeldzame gesprekspartners en toehoorders?

Zomergast met visie en menselijkheid.
Greet op den Beek, de schrijfster van het komende boekenweek geschenk 2018, koos voor haar Zomergasten aflevering veel thema's die voor de zelfkant en de risee's van de maatschappij meer begrip zou moeten opleveren. Onder andere toonde zij het omstreden experiment met discrimineren en gediscrimineerd worden van/door een Amerikaanse lerares, sindsdien befaamd en vaak nagevolgd, Of je wil of niet, discriminatie, stigmatisering, het doet wat met een mens, het komt hen zelden ten goede.

''Dat kan ik me niet voorstellen Peter.''
Misschien is dat juist al die tijd het probleem geweest, men kan het zich niet voorstellen en daar komen de problemen van. Onderschatting, het aanstellerij noemen, aandachttrekkerij, dat terwijl het juist geen aandacht krijgt en kreeg.
Zorgmijding is een van de symptomen die hier spelen en noem je dat bij de huisarts in een heel rijtje van gezondheidsproblematiek waarvoor je eindelijk weer naar de huisarts ging dan zit daar voldoende ervaring die weet waar dat potentieel allemaal voor kan staan. Maak je via haar een afspraak met de zorgassistent, een psycholoog, dan komt men in contact met een beroepskracht die dagelijks met het bizarre afvalputje van de maatschappij te maken krijgt.  Die kunnen het zich na de nodige accurate uitleg wel degelijk zeer goed voorstellen. En de bezorgdheid aan die kant is groot en overtuigend, maar zij staat machteloos. Machteloos omdat zij bij een maatschappelijk probleem als het onderhavige niet veel kan uitrichten. ''Peter, ik constateer dat jij al lang alles op een rijtje hebt gekregen en alles wat ik bedenk al lang zelf hebt uitgedokterd,''  '' Ik voel me misplaatst.''
''Jij moet weer tot schilderen kunnen komen.''  ''Daar ligt het geheim van de oplossing.'' '' Maar wist jij ook al die jaren al.'' '' Ik hoor je HELP, ik voel je nood (kreet), ik zie de machteloosheid.''
Hier een neerbuigende houding tegenover aannemen, wat zo vaak gebeurd is het laatste wat hier gepast is.
''Heel veel sterkte!''  waren haar oprechte woorden bij het afscheid, maar zouden hulp instanties niet aan de bel moten trekken, juist omdat zij een beeld van de nood situatie hebben gekregen.
Want u zal niet naar mij luisteren, dat is nu juist het probleem geweest. Ontkenning.

'' Peter, als ik in jouw schoenen had gestaan, ik denk dat ik het niet zou hebben gekund. ik zou het niet hebben gered.'' (Bekentenis Bart van der Bom)

Dat wonder oproepen is niet aan de fantasie arme
medemens besteed. Helaas!
Na een tot dan buitengewoon teleurstellend verlopen jaar 2015, na een kortzichtige dolk in de rug van een persoon die ik in vertrouwen had genomen, W. R., veel goedbedoelde gebakken lucht van Ad, zoals altijd teveel bizarre ongelukkige samenlopen van omstandigheden, vicieuze cirkel optima forma en mannen die maar in de ontkenningsfase bleven, belegde ik in augustus een vergadering met enkele cursisten om dan toch eindelijk toch een 'wonder'  te creëren,om toch nog iets van 2015 te redden, dat twitterde ik ook vooraf, het werd de meest belabberde vergadering qua resultaat die je je maar bedenken kunt. Deze mensen beseften vooraf, tijdens en na deze mislukte vergadering totaal niets van wat er voor mij op het spel stond (en daardoor nog steeds staat)


Vanaf het eerste uur dat Ad en ik erover
kwamen te spreken had ik het over het
mechanisme van het Derek Sivers
TED filmpje, 'How to create a move-
ment.' vertelde daarbij dat ik alles, dus
ook de link naar dit filmpje bij elkaar
op Pinterest had geplaatst zodat het
makkelijker was thuis enig huiswerk
te doen om mijn 'strijd'  beter te kun-
nen begrijpen, alles beter te plaatsen.
Vooraf had ik bericht 50 geschreven om goed beslagen ten ijs te komen.
Ik proefde met mijn zintuigen dat er niets mee was gedaan, dat ventileerde ik ook vooraf in een tweet, puur bedoeld als laatste prikkeling naar hen toe. Dat lazen zij wel en daar werden zij kwaad om. Zij wisten niet te bedenken dat ik geen partij voorhanden heb waarmee je zulke zorgen en waarnemingen kunt delen. Empathies vermogen als dat toch eens het hele traject wat minder zeldzaam was geweest.

Na de mislukking schreef ik bericht 52, met mijn tuin als metafoor.
Probleem met zulke inspanningen, Ad las en leest ze niet. Zo kun je geen wonderen opwekken.
Heel belangrijk in bericht 52, ik heb het over het voorbewerken van de grond, het zaaien erna, het verzorgen en ik stelde dat ondanks hun scepsis er al lang en breed resultaten zichtbaar zouden zijn geweest.
Nu zit ik echt zwaar in de problemen
Als je dat opbouwende element  naar het nu doortrekt dan was ik op het moment waarschijnlijk met iets heel anders bezig dan te proberen niet kopje onder te gaan.
Ik had al lang weer iets opgebouwd, waaronder begrip, was minder in een kwetsbare positie en was op mijn oude/nieuwe niveau aan het schilderen en zat niet meer in dat verstikkende contra productieve isolement.

''De man, de man, hij ziet altoos meteen oplossingen zonder eerst goed stil te staan bij het probleem.''

Bij mijn psychologe werden de problemen in drie bezoeken, in totaal anderhalf uur praten op het hoogst vereiste niveau, voor haar helder en duidelijk. Dat kon ik opmaken uit haar inschattingen en opmerkingen. Die waren accuraat, to the point, empathies met veel inzicht.
Zij maakte een reeks van inschattingen, deed een stel samenvattende uitspraken zo niet in de lijn van de door vooringenomenheid, onnodige onwetendheid ingegeven bagger waar de mensen in het 'wild' mee op de proppen kwamen.
Het is dus toch niet zo moeilijk te doorgronden als het steeds door derden gemaakt werd, en ik sta er niet zo vreemd in als men steeds wil doen geloven. ''Je bent gek!'' om maar vooral zonder wroeging met de rug naar een zich rekkende en zelf in stand houdende vicieuze cirkelachtige problematiek te blijven staan.
Peter doet en deed er zelf alles en meer aan ---- binnen de mogelijkheden. Armoede en isolement beperkt alles. (Vandaar ook de verwijzing naar de link waar dit bericht mee begint.)

De vicieuze cirkel, ingebouwd zit een gigantische
neerwaartse spiraal, volkomen logisch, maar onaan-
vaardbaar voor wie alles doet om niet te pletter te vallen.



Op wat je niet hebt opgebouwd kun je niet terugvallen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen