zaterdag 25 november 2017

Met de handen op de rug gebonden, desondanks ver gekomen, en dan is na uitstel van executie de rek eruit, platzak.

Niet gek voor een outlaw, een vogelvrije, een onvrijwillig eenzame wolf, dat hij dit dit jaar ondanks de afgesneden conversatie en de marginale mogelijkheden, ondanks alle tegenslagen en een chronisch gebrek aan opbouwende medewerking en ook nog eens minieme eigen middelen toch nog voor elkaar gebokst heeft.


Werkzaamheden aan de verstopte regenpijp.
Vorige week toen alles al extra schrijnend
werd was dit een duidelijk voorbeeld wat
de vicieuze cirkel in de praktijk betekend.
U zult waarschijnlijk denken waar heeft hij het over? Niet over het doorbreken van de vicieuze cirkel, dat blijft vooralsnog een onbereikbare droom. Alles zal daar nog hevig door gekleurd worden dat blijft want het wordt niet doorbroken, maar ondanks alles (en dat is veel) ben ik lang positief in gevecht gebleven en had ik mijn sterke downs en wat zwakke ups, maar in het overleven van die downs en het beleven van die eerste ups bewees zich toch het potentieel van de overlever met als toepasselijk motto to live to die another day.

Stel je toch eens voor dat er ooit de rode loper voor de oplossingen kan worden uitgerold!

Voorlopig staat dat nog niet in de sterren geschreven want die kijken nog steeds de andere kant op en leven nog steeds in de donkere middeleeuwen van de empathie.
Dat blijft een gegeven, maar het is zo onvoorstelbaar onpraktisch dat ik er om de zoveel tijd wel hor en dol uit pure machteloosheid van word.

25/11/2017 Dit was een tijdsmoment, een bewijs van het gevecht dat gevochten wordt, en dat ondergetekende er alles en anders toch heel veel voor deed en doet om het gevecht niet te verliezen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten