woensdag 17 augustus 2016

68 - Het isolement doorbreken, daar begint het toch mee? Het mag maar niet.

Kom net van de bank en de supermarkt en dat onderstreept het, wrijft het er nog eens extra in, alle seinen, ook die van de mogelijkheden daar, staan nu toch echt op rood.
Isolement en armoede betekend nogal wat in een bestaan, een beroep dat eerder een roeping dan een beroepskeuze genoemd mag worden, een beroep dat afhankelijk is van vele factoren. 

Waarschuwingen en noodsignalen genoeg afgeven.
Kijk maar naar het aantal berichten dat ik hiervoor al publiceerde, dit jaar en het veel teveel aantal jaren ervoor. Mijn analist was in deze vol respect en waardering. ''Je voed de mensen ook nog op!''
Isolement staat hierboven, dat kun je zielig doen noemen, zeker wanneer men niet verder kijkt dan de bekende neus lang is, maar dat is onterecht en het zou uiterst misplaatst zijn want het is zo anders, het is in de eerste plaats onvoorstelbaar onpraktisch en feitelijk een onmogelijke positie!
Isolement betekend in deze het niet kunnen delen van belangrijke en leerzame ervaringen, leermomenten die verspild worden doordat ze eenvoudig weg niet opgemerkt kunnen worden, en wat men niet ziet bestaat niet
Niet voor de buitenwereld.

Alles van waarde is weerloos.
Deze bekende van Lucebert geld in extremis wanneer nood onverschilligheid ontmoet want onverschilligheid is oppermachtig wanneer men ervoor kiest blind en passief en daarmee qua impact onverschillig te blijven.
Het is geen verzinsel van ondergetekende als hij vaststelt dat het ook nog eens een ongelijke strijd tegen ontelbare vooroordelen is en was, en daarom ook die opmerking van mijn analist over het opvoeden.







Je ontkomt niet aan negatieve beeldvorming en ook niet aan de schadelijke gevolgen ervan, dus je betaald sowieso al een veel te hoge prijs voor andermans kortzichtigheid, andermans vooringenomenheid andermans vooroordeel, maar door het wegkijken, zwijgen, weigeren te verstaan ....... o zoveel van hetgeen je wel ontmoet, dat je in feite volkomen vogelvrij blijft. De zwaartekracht is wel altijd aanwezig en blijft zijn eroderende en ondermijnende werk doen.

Daarin spelen zaken als beeldvorming, bekendheid en (positieve) reputatie, mogelijkheden zoals middelen en kansen en, natuurlijk in de eerste plaats, het zelf goed kunnen functioneren.
Een beroep dat door de statistieken steevast als de slechtst betaalde beroepsgroep wordt genoemd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten